Η ποιητική συλλογή «Η Μεταφυσική του ορατού» προσκαλεί τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι πέρα από το προφανές, εκεί όπου η εμπειρία προηγείται της ερμηνείας και η εσωτερική γνώση αντιστέκεται στις εύκολες βεβαιότητες. Στον πυρήνα της συλλογής βρίσκεται ο άνθρωπος ως ον που αναζητά νόημα μέσα στο χάος της πληροφορίας, της μνήμης και της συνείδησης. Ο Θεός εμφανίζεται άλλοτε ως ανώτερη αρχή και άλλοτε ως ανθρώπινο κατασκεύασμα, χωρίς δογματική βεβαιότητα, αλλά με διάθεση υπαρξιακού διαλόγου.
Τα ενενήντα ποιήματα της «Μεταφυσικής του ορατού» ανοίγουν ρωγμές στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα, για να φωτίσουν την εσωτερική πορεία μας προς την αυτογνωσία. Θέτοντας υπό αμφισβήτηση την αυθεντία του ορατού και του αποδείξιμου ως μοναδικών φορέων αλήθειας, η συλλογή καταλήγει στην ανάγκη επιστροφής στην εμπειρία ως σοφία -σε εκείνη τη λεπτή, αόρατη περιοχή όπου το βλέμμα παύει να αρκεί και αρχίζει η ουσιαστική θέαση.