Στον ανά χείρας τόμο ανθολογούνται δώδεκα από τους πιο σπουδαίους νεότερους ποιητές της Πορτογαλίας. Η ανθολογία επικεντρώνεται στην κρίσιμη, ως προς τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στη χώρα, αλλά και
σημαντική, ως προς την ανάπτυξη της ποιητικής έκφρασης, περίοδο που ακολούθησε τον θάνατο του μεγάλου ανανεωτή της πορτογαλικής λογοτεχνίας, του Φερνάντο Πεσσόα.
Συγκεκριμένα, παρουσιάζεται το έργο διάσημων ποιητών και ποιητριών που εμφανίστηκαν στη δεκαετία του 1940, όπως είναι η Sophia de Mello Breyner Andresen, o Jorge de Sena και ο Eugénio de Andrade, αλλά και όσων ανήκουν στις μετέπειτα ποιητικές γενιές, μέχρι και την Επανάσταση των Γαριφάλων το 1974 (Herberto Helder, Luiza Neto Jorge, António Franco Alexandre, Nuno Júdice, κ.ά.).