Γεννήθηκε κάποτε μια κόρη… η κόρη έγινε γυναίκα… και η γυναίκα έγινε μαμά…
Ταξίδια… ταξίδια ζωής… ταξίδια ψυχών… ταξίδια ανέλιξης… ταξίδια σε χώρες… ταξίδια ψυχοθεραπείας… εκεί που το εγώ παίρνει υπόσταση… εκεί που τα σκοτάδια… βρίσκουν τον δρόμο για το φως… εκεί που η καρδιά ανοίγει… εκεί που παίρνεις αγκαλιά κάθε σου φόβο… εκεί που βρίσκεσαι απογυμνωμένος μπροστά στις αδυναμίες σου και τη δύναμή σου… εκεί που γεννιούνται παραμύθια ζωής…
Να τη λοιπόν η γέννηση αυτού του παραμυθιού μέσα από δύσκολους και μαγικούς δρόμους… γιατί το φως πάντα διαχέεται και απλώνεται… ζεσταίνει τις ψυχές.
Ταξίδι στον ολόκληρο εαυτό της κόρης, της γυναίκας, της μαμάς…

“Μια προσευχή, που αν διαβαστεί από τη μητέρα, της εξασφαλίζει το να «λούζεται», αιωνίως από το φως των αστεριών. Της επιτρέπει, να φοβάται, αλλά να μη φοβάται για αυτό. Μια προσευχή, ιερή, δώρο σε όλες τις μητέρες.”
Γεωργία Αβασκαντήρα Χορογράφος/ Art Director