Η σκέψη της Σιμόν Βέιλ γεννήθηκε από μια απαίτηση που σπάνια συναντά κανείς στη φιλοσοφία: να μην διαχωρίζεται ποτέ η αλήθεια από τη ζωή. Για εκείνη, η σκέψη δεν ήταν καταφύγιο αλλά δοκιμασία. Έπρεπε να εκτεθεί στην πραγματικότητα — στην εργασία, στη δυστυχία, στην ιστορία. Στα κείμενα που συγκεντρώνονται σε αυτόν τον τόμο, η Βέιλ στοχάζεται πάνω στο μυστήριο της πίστης και της παρουσίας του Θεού. Η φιλοσοφία της δεν γεννιέται από τη βεβαιότητα αλλά από την εμπειρία της συμφοράς και από μια αδιάκοπη πνευματική εγρήγορση που αρνείται κάθε εύκολη παρηγοριά. Ανάμεσα στη φιλοσοφία και στη μυστική εμπειρία, η γραφή της αναζητά ένα σημείο όπου η ψυχή μπορεί να σταθεί γυμνή μπροστά στο αληθινό. Εκεί όπου η σιωπή, η έλλειψη και η αγάπη γίνονται μορφές γνώσης. Ένα βιβλίο που φέρνει τον αναγνώστη αντιμέτωπο με μια από τις πιο απαιτητικές φωνές της ευρωπαϊκής σκέψης του 20ού αιώνα.