Δεν έχει υπάρξει ποτέ πριν ή μετά ένα κείμενο τόσο βαθιά πολιτικό και με τόση ομορφιά και λογοτεχνική αξία όσο αυτό του νεαρού τότε Δ. Κ. Παπαρρηγόπουλου, γιου του γνωστού ιστορικού, που να υπερασπίζεται με κάποιον τρόπο τους ληστές που έδρασαν στην ελληνική ύπαιθρο την εποχή εκείνη. Δικηγόρος ο ίδιος και συνήγορος υπεράσπισης των εργατών του Λαυρίου, κατέρρευσε όπως λέγεται και πέθανε από την απεργία πείνας που έκανε διαμαρτυρόμενος για τις συνθήκες κράτησής τους. Μια περίπτωση απλά συνταρακτική και φυσικά άγνωστη στο ευρύ κοινό. Το εξώφυλλο του βιβλίου κοσμεί η φωτογραφία του ωραιότερου κατά κοινή ομολογία ληστή των βουνών Περικλή Παπαγεωργίου. Μια άλλη γοητευτική ιστορία ενός αδικημένου ανθρώπου που έφτασε να εξαγριωθεί και να γίνει ένας αιμοσταγής ληστής... μεταξύ άλλων αξίζει να σημειωθεί η συμμετοχή του στην πρώτη ληστεία τραίνου στην Ελλάδα με στόχο τον πρωθυπουργό και τον τότε υπουργό δημοσίας τάξεως που τελευταία στιγμή από τύχη δεν επιβιβάστηκαν στο τραίνο. Το βιβλίο κρύβει πολλά μυστικά και συνδυάζει περίπλοκα περιστατικά και συσχετισμούς που ο αναγνώστης καθώς θα εμβαθύνει ενδέχεται να ανακαλύψει ανάλογα με τον βαθμό εγρήγορσης και οξύνοιας που διαθέτει ή πρόκειται να αποκτήσει... Ο ποιητικός πρόλογος του Βαγγέλη Τασιόπουλου συνιστά μια συγκινητική τοποθέτηση που δεν στερείται θάρρους και μεγαλοπρέπειας...