Το «Να θυμηθώ να...» ή «Να μην ξεχνώ να...» αποτελούν μικρές ψηφίδες αφύπνισης στη μυητική διαδικασία κάποιου που θέτει ως στόχο να εξερευνήσει τα βάθη του εαυτού του και να δώσει απαντήσεις στα αδυσώπητα υπαρξιακά του ερωτήματα.
Κάθε τέτοια υπενθύμιση, όσο μικρή κι αν μοιάζει, έχει τη δύναμη να μετατοπίζει το κέντρο βάρους της ενδοψυχικής ζωής, ενισχύοντας έτσι τη συνειδητότητα και εγκαθιδρύοντας ένα κανάλι επικοινωνίας με τον εσωτερικό Ιερό Χώρο. Μνήμη και Μύηση διαπλέκονται αρμονικά.
Η μύηση αποτελεί μια διαδικασία εσωτερικής αφύπνισης, όπου η ψυχή θυμάται την καταγωγή της (πλατωνική ανάμνηση). Η μύηση είναι το «πώς» (η διαδικασία) και η μνήμη το «τι» (το περιεχόμενο), που εξασφαλίζει τη συνέχεια της συνείδησης και την ένωση με το Ιερό.
Ο συγγραφέας δεν έχει πρόθεση να διδάξει, να συμβουλέψει, να καθοδηγήσει ή να νουθετήσει. Απλώς μοιράζεται κάποιες από τις ψηφίδες που του φάνηκαν πολύτιμες στην προσωπική του μυητική πορεία.
Ίσως κάποιες από αυτές βρουν τον δρόμο τους και μέσα σου.