[Διαχρονικά και εκ δομής του το Κράτος δημιουργεί ένα κλίμα υμνητικό δια το έθνος και την πατρίδα και υπό αυτές τις συνθήκες η μάζα συνταυτίζεται με απόψεις του συστήματος το οποίο δεν έχει Ιερό και Όσιο, αλλά όμως έχει επιτυχία στο γεγονός ότι παρά την αναξιοπιστία του και παρά την σηπεδόνα πολιτική του να επιβιώνει και να επιβάλλει καταστάσεις αδιανόητες για πολιτισμένο κράτος.
Το εκ δομής πολυφυλετικό έθνος το οποίο βρέθηκε εις τον γεωγραφικό χώρο αποτέλεσε την κοινωνία της αποικίας την οποία οι ξένοι ιδιοκτήτες της σχημάτισαν με επιμέλεια και εδραίωσαν την γνώση πάσης μορφής ψευδολογιών.
Η απάτη και κάθε μορφής κακουργία του κράτους θεωρούνται νόμιμες ηθικά και κοινωνικά από τον γενικό πληθυσμό όστις πιστεύει τα τυχόν προβλήματα μπορεί να λυθούν δια των εκλογών χωρίς να έχουν ουδεμία απαίτηση δια εθνική ανεξαρτησία και κατάργηση της δουλείας.
Η παρούσα μελέτη παρουσιάζει μερικές άγνωστες πτυχές συγκεκριμένων ιστορικών συμβάντων οι οποίες τεκμαίρουν και τα αναφερθέντα και παράλληλα βοηθά στην έντιμη ηθική κριτική ικανότητα...] (Ο Συγγραφέας)