Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο να συμβάλει στην κατανόηση της εξέλιξης της οικονομικής σκέψης στη σύγχρονη Ελλάδα από το 1830 έως σήμερα, ενώ ταυτόχρονα συζητά την οικονομική ιστορία της χώρας και τα ζητήματα οικονομικής πολιτικής που έκαναν τους Έλληνες οικονομολόγους να αντιδράσουν και να προσφέρουν θεωρητικές, αλλά και πρακτικές συμβουλές πολιτικής στις κυβερνήσεις τους. Τα επιμέρους κεφάλαια αφηγούνται την αργή ανάδυση ενός οικονομικού λόγου που αναμειγνυόταν με ιδέες που εισάγονταν από το εξωτερικό. Οι ιδέες αυτές βασίζονταν σε ορισμένες τάσεις ή σχολές σκέψης και προέρχονταν από τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και αργότερα τις ΗΠΑ σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους. Έπειτα από έναν αιώνα αναζητήσεων, η οικονομική επιστήμη συγκροτήθηκε θεσμικά στην Ελλάδα μετά το 1920. Πενήντα χρόνια αργότερα, ακολούθησε η διεθνοποίηση των οικονομικών και ο εκσυγχρονισμός του κλάδου. Εντοπίζουμε σημαντικούς και λιγότερο γνωστούς Έλληνες οικονομολόγους και διερευνούμε τη συμβολή τους σε αυτή τη διαδικασία, εστιάζοντας στις επιρροές που δέχθηκαν από τις σπουδές τους στο εξωτερικό. Καθώς αυτοί οι οικονομολόγοι κατείχαν συχνά κυβερνητικές θέσεις διαφόρων βαθμίδων και επιρροής, εξετάζουμε επίσης τα έργα τους που καταδεικνύουν την ευθυγράμμισή τους με ορισμένες σχολές οικονομικής σκέψης. Το βιβλίο κλείνει με θέματα της σύγχρονης ελληνικής οικονομικής σκέψης και τη σχέση της με την οικονομική σκέψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθιστώντας την όλη προηγούμενη ανάλυση κλειδί για την καλύτερη κατανόηση των σημερινών θεωρητικών εξελίξεων και αντιπαραθέσεων.