Ο Μπέρναρντ Γουόλς, αν και καθηγητής Θεολογίας, δεν πιστεύει πια στον Παράδεισο – ούτε στον μεταφυσικό και σίγουρα ούτε στον επίγειο. Κουβαλώντας την αμφιβολία και την κόπωση μιας ζωής χωρίς προσδοκίες, ταξιδεύει στη Χαβάη όχι για να βρει την ευτυχία, αλλά για να συνοδεύσει τον ηλικιωμένο πατέρα του σε μια τελευταία, αναπόφευκτη συνάντηση με την ετοιμοθάνατη αδερφή του. Όμως μία σειρά από κωμικοτραγικά περιστατικά τον εγκλωβίζουν στον εμπορευματοποιημένο τουριστικό «παράδεισο» της Χαβάης, ανάμεσα σε πλήθη παραθεριστών, ρηχές απολαύσεις και αφόρητη ζέστη. Ωστόσο, μέσα σε αυτό το χάος ίσως κρύβεται η πιθανότητα μιας απρόσμενης λύτρωσης.
Με το χαρακτηριστικό του χιούμορ και τη λεπτή ειρωνεία του, ο Ντέιβιντ Λοτζ συνθέτει μια απολαυστική υπαρξιακή κωμωδία για την πίστη, την απώλεια και την αναζήτηση νοήματος – ακόμα και στα πιο απίθανα μέρη.
«Ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα χωρίς να απαγορευτούν τα ταξίδια διά νόμου είναι να αποδείξουμε στον κόσμο ότι δεν διασκεδάζει πραγματικά όταν πηγαίνει διακοπές, αλλά πως απλώς εκτελεί μια τελετουργία που βασίζεται στη δεισιδαιμονία. Δεν είναι σύμπτωση που ο τουρισμός άρχισε να αυξάνεται όταν η θρησκεία έπεσε σε παρακμή. Είναι το νέο όπιο του λαού, και αυτό πρέπει να αποκαλυφθεί στον κόσμο».
Σημείωση: Εδώ συζητάμε γενικά για το βιβλίο, δεν είναι ο χώρος τής βαθμολόγησης ή της κριτικής μας για το βιβλίο.