Αργά ή γρήγορα, επώδυνα ή με μια από καιρό αναμενόμενη διεύρυνση συνειδητότητας, ο άνθρωπος θα πρέπει ν’ αντιληφθεί πως: «στον Κύριο ανήκει η γη κι ό,τι σ’ αυτήν υπάρχει» (Ψαλ 24/23:1) και άρα δεν είναι κτήμα του, αλλά απλώς του έχει δοθεί: «Ο Κύριος ο Θεός πήρε τον άνθρωπο που έπλασε και τον έβαλε στον κήπο της ευδαιμονίας, να τον καλλιεργεί και να τον φυλάει» (Γεν 2:15). Έτσι, με το σημερινό συνέδριο εκφράζεται έμπρακτα η ευχή όχι μόνο να διερευνηθεί η Βίβλος στα πολλά και νοηματογόνα μηνύματά της για το περιβάλλον, αλλά και να διατυπωθούν θέσεις και προτάσεις που θα οδηγούν σε καρποφόρες δράσεις για την αποκατάσταση της από καιρό χαμένης ισορροπίας ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση. Μέσα από τη μελέτη της, η Αγία Γραφή μπορεί να μας διδάξει πως ο τρόπος διά του οποίου βλέπουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει υποδεικνύει και τον τρόπο με τον οποίο τον μεταχειριζόμαστε.