Ξημερώνει και μια έντονη ανησυχία με γραπώνει στο ημίφως του δωματίου.
Άνθρωποι εγκαταλειμμένοι στα ερείπια της πραγματικότητας ατενίζουν άβουλοι μια ζωή «άλλη», εικονική, διανοητικά εθιστική και ερεθιστική, που νομίζουν ότι είναι και η μόνη διαθέσιμη.
Σήμερα λοιπόν καλούμαστε να επιλέξουμε ανάμεσα σε μια άγονη πραγματικότητα και ένα όμορφο «προγραμματισμένο» ψέμα , ακροβατώντας ριψοκίνδυνα σε ένα μεταίχμιο που τα όρια του πραγματικού και του εικονικού γίνονται δυσδιάκριτα.
Η ποίηση δεν σου δίνει ελευθερία, όμως ο Λόγος και τα νοήματα σε εξυψώνουν, ώστε να προσπερνάς πιο συνειδητοποιημένος τις καθημερινές ναρκοθετημένες εκτάσεις. Και αυτό ίσως είναι το πρώτο βήμα...