Η Γεωργία Παπαλυμπέρη επιστρέφει με ένα καλοδουλεμένο αστυνομικό μυθιστόρημα που χτίζει το μυστήριό του αργά και μεθοδικά, δίνοντας μεγαλύτερη βαρύτητα στους χαρακτήρες και στα κίνητρά τους παρά στις εντυπωσιακές ανατροπές. Η μεγάλη του δύναμη είναι η γιαγιά Γεωργία, μια ευφυής και παρατηρητική ηρωίδα που θυμίζει την παράδοση της κλασικής αστυνομικής λογοτεχνίας, διατηρώντας όμως τη δική της αυθεντικά ελληνική ταυτότητα. Το νησιωτικό σκηνικό αξιοποιείται εξαιρετικά, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα όπου όλοι γνωρίζονται και όλοι έχουν κάτι να κρύψουν. Αν και υπάρχουν σημεία όπου ο ρυθμός επιβραδύνεται από εκτενείς περιγραφές, δεν αποτελεί πρόβλημα αντίθετα η επιλογή αυτή ενισχύει το βάθος του κόσμου που έχει δημιουργήσει η Γεωργία. Ένα ευχάριστο, ατμοσφαιρικό και ψυχολογικά ενδιαφέρον αστυνομικό μυθιστόρημα, που αφήνει τον αναγνώστη να περιμένει με ενδιαφέρον την επόμενη περιπέτεια της γιαγιάς Γεωργίας. Προσωπικά ανυπομονώ!