Η Αλεξάνδρα, συνταξιούχος λυκειάρχης, που ζει αποµονωµένη σ’ ένα χωριό της Κρήτης, ετοιµάζει µε όλη της τη φροντίδα το κυριακάτικο γεύµα: θα την επισκεφθούν για φαγητό τα δυο παιδιά της, ο Θανάσης και η Σοφία. Στο µενού ξεχωρίζει το κρητικό πιλάφι, το περίφηµο γαµοπίλαφο.
Κατά τη διάρκεια των ετοιµασιών, αλλά και αργότερα, όταν πια τα παιδιά έχουν φύγει, η Αλεξάνδρα αναµοχλεύει και αναλογίζεται την περασµένη της ζωή, τις ευθύνες και τα σφάλµατα του παρελθόντος, σε µια απελπισµένη προσπάθεια να διαχειριστεί ορθολογικά τις ενοχές της για ένα γεγονός αβάσταχτο στην ίδια και φρικιαστικά αποτρόπαιο στα µάτια του κόσµου…
Το Κρητικό πιλάφι είναι ένα µυθιστόρηµα για τη µητρική αγάπη και την απώλεια, για τον ρόλο της συζύγου και της µάνας, της γυναίκας γενικότερα, σε µια ανδροκρατούµενη κοινωνία. Και, κυρίως, για τα συχνά τραγικά διλήµµατα του σύγχρονου ανθρώπου. Η Κρήτη, στο φόντο, πανταχού παρούσα, δίνει τον τόνο στην αφήγηση.