Με τη συγκίνηση να τρέχει στα μάτια μου
με το νησί που αγάπησα άσπρο
τη θάλασσα κόκκινη
τον ουρανό διαφανή
το χώμα να κρύβει τ’ αστέρια
έτσι ξεκίνησα
και κολύμπησα […]

Η ποιητική συλλογή Ιστορία ενός παρόντος μοιάζει με το ημερολόγιο ενός νοητού μεσογειακού καλοκαιριού. Με το ημερολόγιο καταστρώματος μιας θαλασσινής περιπλάνησης σε ένα αρχιπέλαγος που κυβερνάται από τους σαρωτικούς ανέμους της μνήμης, της νοσταλγίας, της επιθυμίας μα και της αναζήτησης ενός βαθύτερου εαυτού. Ένα ταξίδι μέσα από το βλέμμα και το σώμα του άλλου και από τα σπαράγματα ενός τοπίου που είναι ταυτόχρονα δικό μας μα και ξένο.