Τρομερές προσδοκίες από μία writing coach οι oποίες διαψεύστηκαν πλήρως.

Ένα ζεστό και ανθρώπινο βιβλίο, που μιλά με ειλικρίνεια και απλότητα για ένα σωρό πτυχές της ζωής μας. Η συγγραφέας επιλέγει έναν λόγο άμεσο και ανεπιτήδευτο, δημιουργώντας την αίσθηση μιας συνομιλίας με έναν φίλο. Οι χαρακτήρες σκιαγραφούνται με ευαισθησία και αλήθεια, χωρίς να χάνουν την πολυπλοκότητά τους. Το αποτέλεσμα είναι ένα βιβλίο που κερδίζει με τη λιτότητα και την ειλικρίνειά του.

Αν και ιστορίες μικρού μήκους, το βιβλίο σε κάνει να δένεσαι με κάθε χαρακτήρα. Κάθε ιστορία έχει κάτι διαφορετικό να πει και να περάσει στον αναγνώστη, κάτι που είναι αξιοθαύμαστο δεδομένου του μικρού χρονικού διαστήματος που περνάμε με κάθε ιστορία. Τι βιβλίο αφορά τις σκοτεινές και τις φωτεινές πλευρές της ζωής και είναι τέλειο για τους ανθρώπους που ψάχνουν ρεαλιστική γραφή που αποτυπώνει κάθε πλευρά του κόσμου.

Μικρές ιστορίες, πολύ απλοϊκές, αν θες να χάσεις το χρόνο σου είναι οκ

κατώτερο των περιστάσεων, βασικά προβλήματα πλοκής, ΟΛΑ ΛΑθΟΣ

Το βιβλίο Όλα Λάθος της Κατερίνας Τσαμπα, σου δίνει,πρώτα από όλα, τροφή για σκέψη !!!Η Κατερινα γράφει ιστορίες που σε προβληματιζουν,που σε αφυπνιζουν,που σε οδηγούν σε άλλα μονοπάτια!!Ιστορίες που ούτε καν είχες σκεφτεί ότι μπορεί να έχουν συμβεί!!ΙΙστοριες,που μπορει να ήταν λαθος όταν συνέβησαν,αλλά με σωστους χειρισμούς, πολλη αγάπη και αλήθεια, οδηγησαν σε σωστα μονοπάτια!!Ιστορίες από καρδιάς, προς την καρδιά των αναγνωστών!

Αξίζει να το διαβάσετε!!!

Το "όλα λάθος" είναι έναα βιβλίο με μικρά διηγήματα που αντικατοπτρόζουν την πραγματικότητα και θέτουν στο επίκεντρο επίκαιρα ζητήματα που αγγίζουν βαθιά, προβληματίζουν τον/την αναγνώστη/τρια, ενίοτε πληγώνουν ή λυτρώνουν.

Μέσα από τα διηγήματα είναι εμφανές το πώς μπορούν διαφορετικές συνθήκες να αλλάξουν τον χαρακτήρα ενός άνθρωπου, τον τρόπο που σκεφτόταν και να τον βάλουν στη διαδικασία να δράσει αλλιώς.

Το διήγημα που ξεχώρισα προσωπικά και με άγγιξε περισσότερο από όλα, σε σημείο που αναρρίγησα, ήταν αυτό που διαδραματίζεται σε έναν χώρο που συνδέεται άρρηκτα με την μέχρι τώρα πορεία μου και αυτό είναι το σχολείο.

Μπορεί ο καθένας να ταυτιστεί έστω με ένα από αυτά και αυτή νομίζω ότι είναι μεγαλύτερη απόδειξη ότι πρόκειται για ένα άκρως ρεαλιστικό βιβλίο.

Κάθε διήγημα είναι μια περιπέτεια που εντάσσει τον αναγνώστη περίτεχνα στην πραγματικότητα και τον αφυπνίζει με ιδιαίτερο τρόπο!!

Το «Όλα λάθος» της Κατερίνας Τσαμπά είναι μια καλογραμμένη συλλογή διηγημάτων που καταφέρνει, μέσα από διαφορετικές ιστορίες, να γεννήσει έντονα συναισθήματα και σκέψεις. Κάθε διήγημα έχει τη δική του ατμόσφαιρα και τη δική του ξεχωριστή δύναμη, ενώ όλα μαζί συνθέτουν ένα έργο ανθρώπινο, ζωντανό και βαθιά συναισθηματικό.

Η γραφή της Κατερίνας Τσαμπά είναι άμεση, προσεγμένη και ευαίσθητη, με χαρακτήρες και καταστάσεις που αγγίζουν τον αναγνώστη. Οι ιστορίες διαβάζονται με ενδιαφέρον και αφήνουν το αποτύπωμά τους, καθώς φωτίζουν μικρές και μεγάλες στιγμές της ζωής με αλήθεια και ουσία.

Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί, γιατί δεν προσφέρει μόνο όμορφες ιστορίες, αλλά και αφορμές για συγκίνηση, προβληματισμό και προσωπική σύνδεση.

Το βιβλίο της Κατερίνας Τσαμπά πατάει γερά στη γη και βάζει στο μικροσκόπιο όλα αυτά που συνήθως προσπαθούμε να κρύψουμε, δηλαδή τις ανασφάλειες, τις κουραστικές σχέσεις και τις στιγμές που λυγίζουμε.

Μου άρεσε γιατί δεν υπήρχε καμία δήθεν σοβαροφάνεια. Η γραφή είναι κοφτή, ντόμπρα και χωρίς περιττά στολίδια. Διαβάζεται νεράκι, αλλά σε χτυπάει στην ψυχή.

Οι ιστορίες της δεν αφορούν υπερήρωες, αλλά ανθρώπους της διπλανής πόρτας που τρώνε τα μούτρα τους, σηκώνονται, ξαναπροσπαθούν και μαθαίνουν να ζουν με τις ατέλειές τους.

Ο τίτλος δεν είναι απαισιόδοξος. Είναι μια τεράστια ανάσα! Μου υπενθύμισε πως είναι ΟΚ να μην τα έχω όλα υπό έλεγχο. Κι αυτό είναι υπέροχο και ρεαλιστικό.

Υπάρχουν βιβλία που τα διαβάζεις και πας παρακάτω. Υπάρχουν και βιβλία που τα διαβάζεις και κάτι σου αφήνουν. Για μένα το 'Όλα λάθος, διηγήσεις και θραύσματα' ανήκει στη 2η κατηγορία.

Αγάπησα τον τίτλο του αφού το τελείωσα. Παρακολουθώ τη συγγραφέα στα social media, είναι επιμελήτρια βιβλίων και έχει επιμεληθεί κάποια βιβλία που αγάπησα. Είναι και writing coach. Φαίνεται και δυναμική. Το πήρα λοιπόν με ενδιαφέρον, ήμουν περίεργος να δω τη δομή που θα ακολουθούσε, την προσέγγιση, τον τρόπο... Με εξέπληξε. Διάβασα κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που περίμενα. Πολύ πιο αληθινό, πολύ πιο προσωπικό, πολύ πιο εύθραυστο..

Δεν έχει την τυπική δομή που περίμενα, είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος, διηγήσεις και 'θραύσματα', εξαιρετικά εύστοχη η επιλογή της λέξης. Είναι η κατάθεση της ψυχής και της σκέψης όχι απλά μιας γυναίκας (ναι, έχει μια γυναικεία οπτική) αλλά ενός ανθρώπου που προσπαθεί να μαζέψει τα 'θραύσματά' του, να τα βάλει σε σειρά και να ζήσει με αυτά μια ουσιαστική και γεμάτη ζωή. Δεν είναι δραματικό. Όχι λάθος, είναι λίγο, όσο είναι η ζωή μας. Δεν είναι όμως καταθλιπτικό, το αντίθετο, είναι βαθιά αισιόδοξο, και ουσιαστικά αισιόδοξο.

Τα θραύσματα της Κατερίνας Τσαμπά έκαναν μέσα μου διάφορα πράγματα, κυρίως όμως με συγκίνησαν βαθιά και με έκαναν να σκεφτώ πόσο διαφορετικοί και ταυτόχρονα πόσο ίδιοι είμαστε όλοι... Αυτά τα 'ανείπωτα' κυρία Τσαμπά ήταν ένα θραύσμα που σφηνώθηκε κατευθείαν στην καρδιά μου.

Η Κατερίνα περιγράφει με ειλικρίνεια και βάθος βιώματα και σκέψεις που αγγίζουν πολλούς από εμάς, είτε περισσότερο είτε λιγότερο, τις σκέψεις και τις ζωές απλών καθημερινών ανθρώπων, των εαυτών μας ή των δικών μας, χωρίς να γίνεται μελοδραματική αλλά αντίθετα αγγίζοντας με ευαισθησία τις "δύσκολες" ιστορίες. Οι ήρωες της είναι οι φίλοι μας, οι γείτονες μας, τα αδέρφια μας, εμείς ενώ ο τίτλος μας θυμίζει ότι τα λάθη είναι αναπόσπαστα μέρη της ζωής μας και ότι δεν περνάνε τα πάντα από το χέρι μας!!

Τό "όλα λάθος" είναι μια κατάθεση ψυχής.

Με απλό και άμεσο λόγο χωρίς να κουράζει και να πλατιάζει δίνει στον αναγνώστη την αίσθηση ότι καποια από αυτά τον αφορούν άμεσα.

Ο φόβος της αποτυχίας, η ματαίωση, η απώλεια, η έλλειψη αυπεποίθησης και η αναγκη για αυτογνωσία και αυτοεκτίμηση που επιτυγχάνεται μέσα από την προσπάθεια κατανόησης του άλλου και του ίδιου του εαυτού, μας αφορούν όλους.

Ένα πολύ καλό -πρώτο- βιβλίο. Περιμένουμε συνέχεια.

Η φιλία μου με τη συγγραφέα περιποιεί τιμή αλλά δεν επηρεάζει την κρίση μου. Εξάλλου η σχέση μου με τα βιβλία είναι μακροβιότερη.

Και ακριβώς επειδή έχω διαβάσει πολλά, ξέρω να ξεχωρίζω πότε μια γραφή έχει ψυχή και πότε απλώς εξυπηρετεί σκοπούς. Στο «Όλα λάθος – Διηγήσεις και θραύσματα» της Κατερίνας Τσαμπά (από τις Εκδόσεις Νίκας), δεν βρήκα απλώς καλοδουλεμένες σελίδες· βρήκα μια αφοπλιστική ειλικρίνεια.

Είναι από αυτά τα βιβλία που σε κερδίζουν από τις πρώτες στιγμές, γιατί δεν προσπαθούν να σε διδάξουν τίποτα. Αντίθετα, σου κρατούν συντροφιά με σεβασμό και τρυφερότητα, φωτίζοντας τις στιγμές εκείνες που όλοι μας έχουμε αισθανθεί ότι αποτυγχάνουμε ή ότι «τα κάναμε θάλασσα». Μέσα από τριάντα μικρές ιστορίες με ανθρώπους της διπλανής πόρτας, η Κατερίνα πιάνει τον παλμό της καθημερινότητας χωρίς φτιασιδώματα και περιττές θεωρίες.

Διαβάζοντάς το, ένιωσα πως ξεφυλλίζω κομμάτια από τις δικές μας σκέψεις, τους φόβους και τις αμφιβολίες που συχνά κρύβουμε κάτω από το χαλί. Είναι μια συλλογή που σε αγκαλιάζει ακριβώς επειδή σου υπενθύμιζε πως η τελειότητα είναι μια αυταπάτη και πως η ομορφιά βρίσκεται στις ατέλειές μας.

Αν ψάχνεις κάτι αληθινό, ανθρώπινο και ουσιαστικό για να συνοδεύσεις τις στιγμές σου, αξίζει πραγματικά να το αναζητήσεις.

Το «Όλα λάθος» είναι μια συλλογή διηγημάτων που αποδεικνύει πως οι πιο δυνατές ιστορίες γράφονται με λιτή και ουσιαστική γραφή. Η Κατερίνα Τσαμπά φωτίζει τις λεπτές αποχρώσεις των ανθρώπινων σχέσεων, τις σιωπές, τις απώλειες και όλα εκείνα που μας διαμορφώνουν. Κάθε διήγημα αφήνει το δικό του αποτύπωμα, και εμένα προσωπικά κατάφεραν να με αγγίξουν βαθιά και να μείνουν στη σκέψη μου πολύ μετά το τέλος του. Θα έλεγα πως είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται μονορούφι, αλλά σε καλεί να επιστρέψεις στις ιστορίες του. Το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Η συλλογή διηγημάτων Όλα λάθος επιχειρεί να καταγράψει τις ρωγμές της καθημερινότητας, με θεματικούς άξονες την αποτυχία, την αυτοεκτίμηση, τις ανθρώπινες σχέσεις και τη δυνατότητα μιας δεύτερης ευκαιρίας. Ωστόσο, παρά την πρόδηλη πρόθεση για συναισθηματική εγγύτητα και ειλικρίνεια, το αποτέλεσμα παραμένει άνισο και συχνά δεν ξεπερνά το επίπεδο μιας πρόχειρης καταγραφής.Η βασικότερη αδυναμία της συλλογής είναι ότι αρκετά κείμενα δεν συγκροτούν ολοκληρωμένες αφηγήσεις, αλλά μοιάζουν με αποσπασματικούς στοχασμούς που δεν αποκτούν ποτέ πραγματικό λογοτεχνικό βάρος. Οι χαρακτήρες παραμένουν επίπεδοι και προβλέψιμοι, περισσότερο ως φορείς ενός μηνύματος παρά ως ζωντανές, πειστικές παρουσίες.Επιπλέον, η εμμονή σε γνώριμα μοτίβα και η συνεχής ανακύκλωση συναισθηματικών εντάσεων κουράζουν γρήγορα τον αναγνώστη και αποδυναμώνουν κάθε αίσθηση εξέλιξης. Σε αρκετά σημεία, η γραφή διολισθαίνει σε διδακτισμό, με αποτέλεσμα να χάνει την αμφισημία και τη λεπτότητα που απαιτεί η λογοτεχνία για να λειτουργήσει ουσιαστικά.Παρά την αμεσότητα της γραφής, η συλλογή δεν καταφέρνει να πείσει ως ενιαίο και στιβαρό σύνολο. Θα χρειαζόταν σαφώς αυστηρότερη αφηγηματική επεξεργασία, ουσιαστικότερη ψυχογράφηση των προσώπων και μεγαλύτερη πειθαρχία, ώστε το υλικό να αποκτήσει πραγματική λογοτεχνική συνοχή και όχι απλώς συναισθηματική πρόθεση.

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα της συλλογής είναι ότι αρκετά από τα τριάντα σύντομα κείμενα λειτουργούν περισσότερο ως ασκήσεις αυτοβελτίωσης ή προσωπικοί στοχασμοί παρά ως ολοκληρωμένα διηγήματα. Η λογοτεχνική αφήγηση συχνά υποχωρεί μπροστά στην ανάγκη να διατυπωθεί ένα μήνυμα, με αποτέλεσμα οι ιστορίες να μοιάζουν προβλέψιμες και να καταλήγουν σε αναμενόμενα συμπεράσματα.Οι χαρακτήρες δεν αποκτούν ποτέ την απαιτούμενη ψυχολογική πυκνότητα. Επειδή τα περισσότερα κείμενα είναι πολύ σύντομα, οι ήρωες λειτουργούν περισσότερο ως φορείς μιας ιδέας ή ενός συναισθήματος παρά ως αυθεντικές, πολύπλευρες προσωπικότητες, σκιές. Αυτό δυσκολεύει τη συναισθηματική ταύτιση του αναγνώστη.Επιπλέον, η γραφή χαρακτηρίζεται από έντονη εξομολογητική διάθεση, η οποία σε αρκετά σημεία γίνεται υπερβολικά διδακτική. Αντί να αφήνει τις ιστορίες να μιλήσουν από μόνες τους, η συγγραφέας συχνά εξηγεί το νόημα ή το ηθικό τους δίδαγμα, αφαιρώντας μέρος της λογοτεχνικής αμφισημίας και της ερμηνευτικής ελευθερίας.Τέλος, παρότι το βιβλίο πραγματεύεται σημαντικά θέματα –την αποτυχία, την αυτοεκτίμηση, τις δεύτερες ευκαιρίες και τον φόβο– η θεματική επανάληψη δημιουργεί αίσθηση μονοτονίας. Πολλά κείμενα κινούνται στον ίδιο συναισθηματικό τόνο και χρησιμοποιούν παρόμοια αφηγηματικά μοτίβα, χωρίς να προσφέρουν πάντοτε νέες οπτικές. Συνολικά, πρόκειται για μια συλλογή με ειλικρινή πρόθεση και σύγχρονους προβληματισμούς, αλλά από αυστηρά λογοτεχνική σκοπιά θα μπορούσε να διαθέτει μεγαλύτερη αφηγηματική ένταση, πιο σύνθετους χαρακτήρες και λιγότερο εμφανή διδακτισμό. Ερασιτεχνική προσπάθεια για κάποια που δηλώνει ότι μπορεί να διδάξει γραφή.

Τα διηγήματα του «Όλα λάθος» θα σε κάνουν να αναγνωρίσεις ιστορίες από πρόσωπα της διπλανής πόρτας, που συγκινούν και ενίοτε προβληματίζουν. Με λιτή, αλλά όμορφη γραφή, η συγγραφέας δημιουργεί ένα άρτιο σύνολο βαθιά ανθρώπινων αφηγήσεων που διαβάζονται απνευστί.

Ο/η καλλιτέχνης/ιδα ισούται με το έργο του/της; Είναι δυνατόν να ξεχωρίσουμε την οντότητα από το αποτύπωμα της; Και πώς θα μπορούσαμε να γράψουμε με ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα όταν αγαπάμε την οντότητα αυτή; Θα αφήσω να το κρίνετε εσείς όταν διαβάσετε το βιβλίο της Κατερίνας Τσαμπά.

Με την Κατερίνα γνωριστήκαμε πριν πολλά, πολλά χρόνια μέσω της κοινής μας ανάγκης για προσφορά και στήριξη σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Έχω δει την πάλη της αλλά και την εξέλιξη της και είμαι πολύ περήφανη που κατόρθωσε να κλέψει από την Κλωθώ το νήμα της ζωής της και να το κεντήσει με τα δικά της θέλω.

Η ζωή δεν είναι ένα στρωτό μυθιστόρημα, αλλά σκόρπια θραύσματα πολλών μας ιστοριών. Η Κατερίνα Τσαμπά στο νέο της βιβλίο "Όλα λάθος", παίρνει αυτά τα θραύσματα και τους δίνει φωνή, θυμίζοντάς μας ότι μέσα στο "λάθος" κρύβεται συχνά η πιο βαθιά μας αλήθεια.

Εσείς πόσες φορές έχετε νιώσει ότι ακολουθείτε ένα προσχέδιο ζωής που δεν σχεδιάσατε; Πόσες φορές νιώσατε ότι αυτό που θεωρούμε "σωστό", είναι τελικά... όλα λάθος; Ο τίτλος λειτουργεί ως μια παραδοχή που μας απελευθερώνει. Δεν είναι μια καταδίκη, αλλά μια αφετηρία για να δούμε την καθημερινότητα με άλλο μάτι.

Τριάντα διηγήσεις και θραύσματα λοιπόν που αφορούν το τραύμα, τον πόνο, την αυτοεκτίμηση και ιδίως την έλλειψη αυτής, την εκμετάλλευση, την απόρριψη, την απουσία αλλά και την αγάπη κυρίως του εαυτού μας με σκοπό την λύτρωση, την αυτοπραγμάτωση.

Δεν θα γράψω για τα τεχνικά της γραφής της αφού η ίδια γνωρίζει να χειρίζεται τη γλώσσα και σωστά και καλά. Ξεκινά με το πολύ προσωπικό ποίημα ‘Εσύ’, που είναι αυτή, εγώ και εσείς όταν παλεύουμε και επιλέγουμε να είμαστε καλά.

Ακολουθεί το αγαπημένο μου ‘Δίχτυ’ όπου οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου διάσπαρτοι μέσα στο διήγημα εξιστορούν τη μοναξιά και ένα τραγικό τέλος που μας θυμίζει ότι τα χαμόγελά πρέπει να τα ξοδεύουμε στους ζωντανούς.

Δεν γινόταν να λείπει η αγάπη για τα βιβλία και τη δουλειά της που ούτως ή άλλως σηματοδοτούν και την αλλαγή πλώρης στη ζωή της, με το ομώνυμο διήγημα ‘Όλα λάθος’. Η λογοκρισία, η απόγνωση και η υποκρισία ξεσπούν και η ίδια γράφει:

[Φωνάζω με κάθε ικμάδα δύναμης που μου έχει απομείνει και οι λέξεις μου χτυπούν ανελέητα στα παράθυρα, τους τοίχους, το ταβάνι. Σπάνε, κόβουν, ματώνουν και σταυρώνουν τους πάντες και τα πάντα.]

Στο διήγημα ‘Αυτός΄ ο χρόνος χάνεται μαζί με ένα μυαλό που εκφυλίζεται. Στην ιστορία’ Ανείπωτα’ λαβωμένες καρδιές από ανείπωτα λόγια ψάχνουν την ελπίδα. Θάνατος, ζωή, εργασία, ταμπέλες, θυμός, δύναμη, αποδοχή είναι λίγα από τα θέματα που η συγγραφέας θίγει στις σελίδες αυτού του βιβλίου.

Σε αρκετές ιστορίες θα συναντήσουμε τη σχέση μητέρας-παιδιού και πώς αυτή διαμορφώνει την προσωπικότητα, την αυτοεικόνα και τη μετέπειτα ενήλικη ζωή του παιδιού.

Το σημείωμα της συγγραφέως αναφέρεται στη γραμμής SOS 15900 για την έμφυλη βία αφού και πολλές ιστορίες του βιβλίου καταπιάνονται με αυτό το θέμα. «Αν η εποχή μας δικαιολογεί τόσο εύκολα το έγκλημα, είναι γιατί υπάρχει η αδιαφορία για τη ζωή, που χαρακτηρίζει τον μηδενισμό» έγραφε ο Καμύ.

«Όταν η ζωή της κρεμάστηκε από μια λεπτή κλωστίτσα, σαν εκείνες που χρησιμοποιούν οι μοδίστρες όταν ράβουν τα μεταξωτά.» γράφει η Κατερίνα στο μικροδιήγημα ‘Η δύναμή της’, όπου την κακοποίηση διαδέχεται η εκδίκηση.

Ενηλικίωση, πληγές, κλουβιά, πατριαρχία, οικογενειακή δυστυχία, κατάθλιψη, ενοχές, έλλειψη επικοινωνίας και η βαρύτητα των λέξεων κολυμπάνε στα γραπτά της συγγραφέως. Από τις αγαπημένες μου ιστορίες ‘Η κούκλα’ όπου βλέπουμε τον πόλεμο μέσα από τα μάτια ενός παιδιού.

«Στη λογοτεχνία βλέπουμε τη «βρωμιά», την αμφιβολία και το σκοτάδι του Άλλου» είχα διαβάσει κάπου. «Όλα στη ζωή είναι μια στιγμή. Εκείνη τη στιγμή που αποφασίζεις να πορευτείς μόνος ή με κάποιον μαζί. Μαζί, στο ταξίδι που λένε ζωή» αναφέρει η Κατερίνα.

Οι ήρωες και ηρωίδες της Κατερίνας είναι χαμένοι στο πλήθος, φοβούνται αλλά τολμούν. Πονάνε αλλά τρίζουν τα δόντια και συνεχίζουν. Πέφτουν αλλά σηκώνονται ξανά. Και το κυριότερο, ονειρεύονται και ελπίζουν.

Η συγγραφέας κλείνει το βιβλίο με το εξαιρετικό ποίημα ‘Ανθρωπάκι’ βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους και βρίσκοντας τη λύτρωση.

Σας προσκαλώ να διαβάσετε αυτό το βιβλίο όχι για να συμφωνήσετε με όλα, αλλά για να τολμήσετε να αναρωτηθείτε: Μήπως ήρθε η ώρα να διορθώσουμε τα δικά μας "λάθη";

ΟΛΑ ΛΑΘΟΣΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΣΑΜΠΑΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΙΚΑΣ Διάβασα το βιβλίο της Κατερίνας και κάθε λέξη, κάθε σελίδα, κάθε ιστορία, είναι ένα μικρό ηλεκτροσόκ αφύπνισης…. Για όλα τα «τι θα γινόταν αν» της ζωής μας. Λάθος επιλογές, λάθος άνθρωποι γύρω μας, κακές συμβουλές και κάπου κάπου μια μικρή λάμψη ελπίδας ότι ίσως (καμιά φορά) δεν είναι αργά να αλλάξουμε πορεία και (ξανά καμιά φορά) ένας ήλιος μας περιμένει στη στροφή. ΑΠΛΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ, κάποια από αυτές τις ιστοριούλες ίσως να αναφέρεται σε σας!!!!!

Το «Όλα λάθος – Διηγήσεις και Θραύσματα» της Κατερίνας Τσαμπά, αναγνώρισα τη δική μου ψυχή. Μέσα στις σελίδες του βρήκα τα δικά μου θραύσματα και κατάφερα να απενεχοποιήσω τις αστοχίες της δικής μου ζωής.

Με ύφος άμεσο και λιτό, με λέξεις πλούσιες από συναισθήματα, περιγράφει την εσωτερική πορεία των ηρώων της και τις εσωτερικές συγκρούσεις τους.

Στα διηγήματά της ο αναγνώστης αναγνωρίζει τα δικά του βιώματα, είτε σαν εξομολογήσεις, είτε σαν εμπειρίες. Καταγράφει, χωρίς να δραματοποιεί, τη μοναξιά, την απώλεια, την αναζήτηση του εαυτού, τη δύναμη της νέας αρχής για ζωή. Δημιουργούνται εικόνες και συναισθήματα, που ενθαρρύνουν την αυτοανακάλυψη και την προσωπική υπέρβαση.

Μια αξιόλογη λογοτεχνική πρόταση, που υπενθυμίζει πως ο εσωτερικός πόνος, τα "λάθη", οι αδυναμίες, μπορούν να γίνουν σκαλοπάτι για νέα πορεία ζωής.

Να γίνουν διηγήματα που φωτίζουν το δρόμο του αναγνώστη για τη δική του λύτρωση.

Και βέβαια προτείνω το βιβλίο, ως εξαιρετικό και αληθινό.

Πώς μπορείς να μιλήσεις για το πρώτο λογοτεχνικό βιβλίο κάποιου με τον οποίο έχεις προσωπική σχέση; Κάποιου που θεωρείς φίλο, με τον οποίο συνεργάζεσαι και έχεις συναισθηματικό δέσιμο. Πώς μπορείς να βγεις από τον εαυτό σου, να δεις για λίγο με τα μάτια κάποιου άλλου και να προσπαθήσεις να σταθείς απέναντι στο κείμενο όσο πιο καθαρά και αμερόληπτα γίνεται;

Μπορείς; Δεν είμαι σίγουρη.

Αυτό που ξέρω είναι ότι θα προσπαθήσω. Το οφείλω στην Κατερίνα, αλλά το οφείλω και στον εαυτό μου. Γιατί αυτό που διάβασα ήταν σαν να αντίκριζα έναν αντικατοπτρισμό δικών μου προσωπικών θραυσμάτων. Πολλές φορές ένιωσα σαν η Κατερίνα να είχε κοιτάξει βαθιά μέσα μου, να είχε σκαλίσει τα μύχια της ψυχής μου και να είχε ξετρυπώσει κομμάτια που είχα θάψει, ηθελημένα ή άθελά, αφήνοντάς τα εκεί ξεχασμένα για χρόνια.

Το Όλα λάθος δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με μεγάλες ανατροπές ή λογοτεχνικά τρικ. Αντίθετα, κάνει κάτι πιο δύσκολο: κοιτάζει τον άνθρωπο. Τον απλό, καθημερινό άνθρωπο. Τον κουρασμένο, τον φοβισμένο, τον πληγωμένο, τον θυμωμένο, αυτόν που κάνει λάθη, προσπαθεί, πέφτει, σηκώνεται και συνεχίζει. Μέσα από μικρές ιστορίες, η Κατερίνα Τσαμπά μιλά για σχέσεις, απώλειες, ενοχές, ανεκπλήρωτα όνειρα, αυτοεκτίμηση, δεύτερες ευκαιρίες και όλα όσα δύσκολα παραδέχεται κανείς ακόμη και στον εαυτό του.

Αυτό που με άγγιξε περισσότερο ήταν η οικειότητα. Δεν ένιωσα ότι διάβαζα για ξένους. Ένιωσα ότι διάβαζα για εμάς, για στιγμές που έχουμε ζήσει, σκέψεις που έχουμε κάνει και πληγές που έχουμε κρύψει κάτω από το χαλί.

Η γραφή της Κατερίνας είναι απλή, άμεση και ειλικρινής. Δεν φωνάζει ούτε προσπαθεί να σε πείσει. Σε πλησιάζει διακριτικά και σου ψιθυρίζει ιστορίες γεμάτες πόνο, τρυφερότητα και μια ήσυχη αισιοδοξία, που δείχνει ότι ακόμα κι αν όλα φαίνονται λάθος, ίσως υπάρχει ελπίδα για μια νέα αρχή.

Για μένα, αυτό είναι το πιο σημαντικό επίτευγμα του βιβλίου: δεν προσπαθεί να δώσει απαντήσεις, αλλά μας θυμίζει ότι το να είμαστε άνθρωποι σημαίνει να κουβαλάμε λάθη, πληγές, απώλειες και ελπίδες.

Το Όλα λάθος είναι το πρώτο προσωπικό λογοτεχνικό έργο της Κατερίνας Τσαμπά. Αν αυτή είναι η αρχή, ανυπομονώ να δω πού θα την οδηγήσει η συνέχεια. Διότι, κλείνοντας το βιβλίο, σου μένει η αίσθηση ότι τίποτα δεν είναι πραγματικά λάθος. Όλα, με τον δικό τους τρόπο, είναι όπως πρέπει να είναι.

Φυσικά και σας το προτείνω.

Το «Όλα λάθος» είναι μια συλλογή διηγημάτων που αποτυπώνει με ευαισθησία μικρές, καθημερινές ιστορίες γεμάτες συναίσθημα. Με λιτή και ουσιαστική γραφή, η συγγραφέας αναδεικνύει τις ανθρώπινες σχέσεις, τις απώλειες, τις σιωπές και όλα εκείνα που συχνά δυσκολευόμαστε να εκφράσουμε. Το διήγημα «Θυμάσαι τότε που» ήταν εκείνο που με άγγιξε περισσότερο, καθώς οι εικόνες και τα συναισθήματα που μου δημιούργησε συνέχισαν να με συνοδεύουν και μετά την τελευταία σελίδα. Πρόκειται για ένα βιβλίο που διαβάζεται αβίαστα, αλλά αφήνει ένα διακριτικό και ουσιαστικό αποτύπωμα στον αναγνώστη.