Το μυαλό σου παίρνει συνεχώς στροφές. Ακόμα κι αν η εργατικότητα δεν είναι το φόρτε σου, αυτό δεν σταματάει να αναλύει, να κατανοεί, να συνθέτει, να φαντάζεται, να επινοεί, να θυμάται, να προβλέπει. Είναι όμως κάποιες φορές που “χτυπάει ταβάνι”. Είναι μια αίσθηση κλειστοφοβική, σαν να βρίσκεσαι μπροστά σ’ έναν τοίχο που σ’ εμποδίζει να αντικρίσεις τον ορίζοντα. Δοκίμασε να τον διαπεράσεις με αιχμηρές σκέψεις, να τον πυρπολήσεις με λαμπρές ιδέες ή να τον αποδομήσεις με το βαρύ πυροβολικό της βιβλιοθήκης σου, κι αυτός θα συνεχίσει αμετακίνητος να κάνει αυτό που ξέρει καλά: να σου αποστερεί τη διαύγεια και την κατανόηση. “Ποιος είμαι;” “Υπάρχει κάποιο βαθύτερο νόημα στη ζωή;” “Υπάρχει Θεός;” “Τι είναι ευτυχία και γιατί είναι τόσο δύσκολο να κατακτηθεί;” Αυτά τα ερωτήματα έχουν φέρει πολλούς σε απόγνωση. Ανθρώπους πετυχημένους, με κοφτερό μυαλό. Ίσως κι εσένα.