LIVE COOKING


Φλέρταρα μήνες

με μαχαίρια της κουζίνας.

Άραγε από έρωτα ή σκέτη περιέργεια;

Ποτέ δεν έλυσα αυτό το αίνιγμα.

Τα ξάπλωνα στο ροζ τραπεζομάντηλο

σαν σε επίσημο μπουφέ.

Η λάμψη τους

ανάγκαζε τα πιάτα να ζηλεύουν.

Δοκίμαζα στον αέρα

να δω ποιο κόβει καλύτερα

ως ενδεχόμενο αυτοχειρίας.

Το μεγαλύτερο

με τη λεπίδα του

να καθρεφτίζει πρόσωπα

τα πάντα έκοβε, εκτός από εμένα.

Ένα μικρότερο

με τη λαβή ακόμα ποτισμένη από κρεμμύδι

είχε σαφώς μια πιο πειστική πρόθεση.

Κι ύστερα

διάλεξα τον ταπεινό σουγιά

να καθαρίσω ένα μήλο της ψυχής μου.

Μου έφτανε που μάτωνε

τόσο κομψά το στήθος μου.