Πριν από 416 χρόνια, τον Ιανουάριο του 1610, ένας άγνωστος έως τότε 46χρονος καθηγητής μαθηματικών έστρεψε έναν σωλήνα με φακούς —αυτό που σήμερα ονομάζουμε τηλεσκόπιο— προς τον ουρανό. Αμφισβητώντας το status quo της αριστοτελικής κοσμολογίας και παρατηρώντας συστηματικά τον ουράνιο θόλο για οκτώ εβδομάδες, άλλαξε για πάντα την ανθρώπινη σκέψη.
Η καταγραφή και η έκδοση των παρατηρήσεών του ολοκληρώθηκαν τον Μάρτιο του 1610. Αν και διαβάζονται μέσα σε ένα απόγευμα, άλλαξαν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο η ανθρωπότητα κοιτάζει τον ουρανό.
Με απλά λόγια, ο καθηγητής αυτός δεν ανακάλυψε απλώς τέσσερα φεγγάρια γύρω από τον Δία. Έδειξε ότι ο κόσμος δεν περιστρέφεται γύρω μας, ότι η Γη δεν αποτελεί το κέντρο του σύμπαντος και ότι η αλήθεια δεν συμβαδίζει πάντοτε με την εξουσία. Πραγματοποίησε, ίσως, την πρώτη μεγάλη ρήξη που γνώρισε ο κόσμος μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας στην Ευρώπη.

Το γεγονός ότι μοιράστηκε τις σκέψεις του τού κόστισε ακριβά. Η πραγματικότητα υπήρξε σκληρή για τον Γαλιλαίο: πέθανε τυφλός, υπό περιορισμό, έχοντας πληρώσει την επιμονή του στην αλήθεια. Αλλά το φως που είδε εκείνη τη νύχτα δεν έσβησε ποτέ.

Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει την πρωτότυπη εργασία Sidereus Nuncius του Galileo Galilei, μεταφρασμένη στα νέα ελληνικά. Αποτελεί ένα χρέος προς τους μαθητές και τους καθηγητές, προς κάθε επιστήμη και κάθε γνωστικό αντικείμενο.

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι την ίδια περίοδο η πραγματικότητα ήταν ακόμη πιο σκληρή για τον ελλαδικό χώρο: από την Άλωση του 1453 έως την ίδρυση του Οθωνείου Πανεπιστημίου το 1837, δεν είχε τυπωθεί κανένα επιστημονικό βιβλίο, με εξαίρεση μία έκδοση του Νεόφυτου Βάμβα το 1820 στη Χίο.