Μήπως η μνήμη έχει να κάνει με τη γλώσσα και τη σκέψη και όχι με την πραγματικότητα και τη λογική;
Μήπως το σώμα γίνεται όριο ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία; Μήπως κανένα σώμα δεν υπάρχει από μόνο του, αλλά σε σχέση με άλλα;
Μήπως επιδιώκουμε την ενορατική συντροφιά φωνών, που ακούμε για να μας λένε τις αλήθειες που παραποιούμε;
Στο "Κοφτερό μαχαίρι" η ηρωίδα εγγράφει αρθρωμένα και κρυφά πρόσωπα, που παραφυλάνε στην άκρη του νοήματος, σε μια διαδρομή ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν.
Η Αθηνά Μασούλα με τολμηρή και σκληρή γραφή αφηγείται τις εσωτερικές συγκρούσεις μιας σύγχρονης γυναίκας, που μπορεί να είναι ο καθένας.