Γεννήθηκα και ζω στο Γέρι της Κύπρου. Στην οικογένεια ήμουν το τρίτο παιδί, η τρίτη κόρη. Ο πατέρας μου φιλήσυχος και τίμιος. Η μάνα μου αγέρωχη, αξιοπρεπής, άνοιγε δρόμους με τα χέρια της για να διαβούμε. Γράφω από τον καιρό που έμαθα να γράφω. Αποφάσισα να εκδώσω τη συλλογή διηγημάτων Πουλιά και Ανεμώνες θέλοντας να απευθυνθώ στους νέους και σ\' αυτούς που έμειναν νέοι. Μόλις αναφανεί η άνοιξη, οι κάμποι μας είναι σπαρμένοι με λαλέδες όπως αλλιώς λέμε τις ανεμώνες. Πολύχρωμα αγριολούλουδα που δε φοβούνται και ανθίζουν μόνο όταν φυσάει ο άνεμος. Τα Κυριακάτικα απογεύματα των παιδικών μου χρόνων, είναι ντυμένα με αμέτρητα μπουκέτα ανεμώνων. Είναι ντυμένα με τα χρώματα των λουλουδιών και της αθωότητας. Οι στέγες των σπιτιών μας φιλοξενούν ακόμα τις φωλιές των χελιδονιών. Πουλιά που φεύγουν, ξενιτεύονται, αλλά πάντα επιστρέφουν. Όπως τα όνειρα που ομορφαίνουν τη ζωή μας.