Ονομάζομαι Γεώργιος Μ. Κωνσταντινίδης και γεννήθηκα στο Κιλκίς το 1947, όπου τελείωσα το εξατάξιο γυμνάσιο και κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων εισήλθα στην Φαρμακευτική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης. Εργάστηκα επαγγελματικά ως Φαρμακοποιός επί σαράντα [40] έτη και κατοικώ στην Καλαμαριά. Ως συνταξιούχος πλέον, αφιερώνω τον ελεύθερο χρόνο μου στην μελέτη και συγγραφή κειμένων στην διάλεκτο της καταγωγής μου, την Ποντιακή και η ανιδιοτελής βοήθεια του αείμνηστου Πόντιου φιλόλογου καθηγητή κ. Δημητρίου Νικοπολιτίδη, του συγγραφέα του «Ελληνοποντιακού λεξικού», με έκανε να αγαπήσω ακόμα πιο πολύ την όμορφη διάλεκτό μας. Η ενασχόληση αυτή αποτελεί ύψιστο χρέος προς τους προγόνους μου και ιδίως στην αγαπημένη μου γιαγιά την Μαρία, την «καλομάνα» όπως την λέμε εμείς οι Πόντιοι, που ομόρφυνε την παιδική μου ηλικία με τις ιστορίες και τα παραμύθια της. Είμαι δεύτερης γενιάς ποντιακής προσφυγικής καταγωγής, η οποία είχε την τύχη να ακούσει ιστορίες και γεγονότα απ’ ευθείας από τους προγόνους μας που ήλθαν ταλαιπωρημένοι από την αγαπημένη μας πατρίδα. Είμαι παντρεμένος με την Σοφία, το γένος Τερζίδη, Ποντιακής καταγωγής και αυτή, που συμπαραστέκεται στην προσπάθειά μου, κρίνοντάς με αυστηρά. Έχω δύο κόρες, την Αθηνά και την Όλια, τρία εγγόνια, την Γεωργία, τον Νίκο και τον Ιάσονα …προς το παρόν και οπωσδήποτε και δύο γαμπρούς που αναπληρώνουν το κενό του γιου. Γράφω στην εφημερίδα «Ποντιακή γνώμη» και «Εύξεινος Πόντος» κείμενα στην διάλεκτό μας, εμπλουτισμένα με δικά μου σκίτσα και ζωγραφιές. Έχουν εκδοθεί τρία βιβλία μου από τις εκδόσεις Ινφογνώμων, με τίτλο «Η καλατσή π’ εγάπεσα» που είναι τέσσερις νουβέλες στην Ποντιακή διάλεκτο, «Ιστορίες από την ελληνική μυθολογία» και «Έναν τζίρτα ας ση Αίσωπου τα μεσελόπα», στην ποντιακή διάλεκτο με απόδοση στα νεοελληνικά. Τελευταία ασχολούμαι με την δημιουργία εικονογραφημάτων [κόμικ] στην Ποντιακή διάλεκτο, με ποικίλα θέματα.



(Πηγή: Εκδόσεις Ινφογνώμων, 2026)