Ο Παναγιώτης Νούνης γεννήθηκε στην Καβάλα τον Ιανουάριο του 1981 και έζησε στη Θάσο και στην Κύπρο. Σπούδασε Κοινωνική Θεολογία/Θρησκειολογία στο Τμήμα Θεολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2008 - 2012) και Φιλοσοφία και Ψυχολογία στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών και Φιλοσοφίας & στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου (2016 - 2020).
Συνεχίζει τις μεταπτυχιακές έρευνες και σπουδές με αντικείμενο την Πολιτική Φιλοσοφία στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (2023 - 2025) με διατριβή στο αντικείμενο της Βιοπολιτικής: «Η έννοια της σάρκας στην ιστορία της Σεξουαλικότητας και στη σκέψη του Φουκώ».
Δίδαξε (2020 – 2022) το Μάθημα των Θρησκευτικών στη Μέση Εκπαίδευση σε Γυμνάσια και Λύκεια της Κύπρου. Έχει διοριστεί και υπηρετεί πλέον ως Κοινοβουλευτικός και Επιστημονικός Συνεργάτης στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας υπό την πολύτιμη εκπαίδευση, στήριξη, καθοδήγηση και επιστασία του Βουλευτού & Προέδρου του ΔΕΚ κ. Ανδρέα Θεμιστοκλέους.
Τα δοκίμιά του των τελευταίων πέντε ετών κινούνται στο μεταίχμιο πολιτικής φιλοσοφίας και πολιτικής θεολογίας. Στον ελεύθερο χρόνο του μελετά ιστορία και φιλοσοφία της επιστήμης, ψυχανάλυση και ψυχολογία της θρησκείας, καταγράφοντας καθημερινά τους στοχασμούς του στον δημόσιο λόγο μέσα από τα ΜΚΔ.
Τα τελευταία χρόνια, οι έρευνες του Παναγιώτη Νούνη εγγράφονται στην παράδοση της πολιτικής φιλοσοφίας και της πολιτικής θεολογίας, σε διάλογο με τους Άρεντ, Φουκώ, Μακιαβέλλι, Λοκ, Κυμλίκα, Σμιτ, ιερό Αυγουστίνο, Διονύσιο Αρεοπαγίτη και Μαρσίλιο της Πάδοβας. Εξετάζει τη συγκρότηση της πολιτικής νομιμοποίησης, τη λειτουργία της εξουσίας και τις σύγχρονες μορφές κανονιστικής ηθικοποίησης του δημόσιου πολιτικού λόγου. Παράλληλα, διερευνά την ιστορία και φιλοσοφία της επιστήμης ως γνωσιολογικό και μεθοδολογικό υπόβαθρο της νεωτερικότητας. Ενσωματώνει εργαλεία ψυχανάλυσης (Φρόυντ, Γιουνγκ, Λακάν) και ψυχολογίας της θρησκείας για την ανάλυση του πολιτικού υποκειμένου. Το έργο του συγκροτείται ως διαθεματική, συγκριτική σύνθεση φιλοσοφίας, θεολογίας, ιστορίας και εμπειρικής πολιτικής παρατήρησης.