Ο Γιώργος Κάρτερ γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1928. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στην Αυστριακή Τηλεόραση (ORF) και στη RAΙ με κρατική ιταλική υποτροφία. Από το 1949 ως το 1965 εργάστηκε στο ραδιόφωνο, όπου σκηνοθέτησε ραδιοχρονικά και θεατρικά έργα κι έγραψε 500 περίπου εκπομπές, μεταξύ των οποίων τις σειρές Σύγχρονη πνευματική Ελλάδα, Βιβλία και Συγγραφείς και το ηχητικό ντοκιμαντέρ Η Φωνή του 20ού αιώνα (14 εκπομπές), το πρώτο που μεταδόθηκε από την ελληνική Ραδιοφωνία και το Ρ.Ι. Κύπρου. Το 1960 συμμετέχει στην παρουσίαση και παραγωγή του προγράμματος του πρώτου ελληνικού σταθμού τηλεόρασης (της ΔΕΗ) στη Θεσσαλονίκη. Τον ίδιο χρόνο καθιερώνει τη ραδιοφωνική κριτική από το περιοδικό της Ελ. Βλάχου Εκλογή. Το 1955 το μελέτημα του Το Ραδιόφωνο και η αισθητική του, όπως και το επόμενο Γνωριμία με την Τηλεόραση (1962), εγκαινιάζουν την ελληνική βιβλιογραφία των Μ.Μ.Ε. Από την έναρξη λειτουργίας της ελληνικής τηλεόρασης το 1965, είναι από τα βασικά της στελέχη. Παράλληλα, δημοσιεύει σχετικά άρθρα, συνεργάζεται με Εγκυκλοπαιδικά Λεξικά και διδάσκει τηλεόραση στην Ανώτερη επαγγελματική Σχολή του Λυκ. Σταυράκου. Το βιβλίο του Ραδιόφωνο και Τηλεόραση, μεταφρασμένο για τη RAΙ το 1967, αποτελεί θέμα στο Διεθνές σεμινάριο του Πανεπιστημιακού Κέντρου Κοινωνιολογικών Σπουδών της Ρώμης. Το 1971 και το 1972 οργανώνει και διευθύνει το Σταθμό Τηλεόρασης του ΟΤΕ στη Δ.Ε.Θ. Αμέσως μετά τη μεταπολίτευση το, 1974, παρουσιάζει στην Τηλεόραση της ΕΡΤ τις Ειδήσεις, επίκαιρα σχόλια κι εκπομπές της σειράς Μια ταινία, μια συζήτηση. Διετέλεσε διευθυντής Τηλεόρασης της ΕΡΤ-1 και πρώτος διευθυντής Ραδιοφωνίας - Τηλεόρασης της ΕΡΤ-2. Επίσης, πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Εθνικού θεάτρου, πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, αντιπρόεδρος του Προσωπικού της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και μέλος του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου. Για τέσσερα χρόνια κράτησε τη στήλη της κριτικής του θεάτρου σ\' αθηναϊκή εφημερίδα και της τηλεόρασης για οκτώ χρόνια στο περιοδικό Εικόνες. Έδωσε πολλές διαλέξεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και συμμετείχε σε διεθνή συνέδρια, καθώς και σε κριτικές επιτροπές θεάτρου, κινηματογράφου, τηλεόρασης και ποίησης (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, Ι.Κ.Υ., Ε.Ε.Λ. κ.λπ.). Στα Γράμματα εμφανίστηκε το 1945 κι ως τώρα έχουν εκδοθεί 33 βιβλία του. Έργα του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, ιταλικά και ρουμανικά σε βιβλία, καθώς και στα γερμανικά, ουγγρικά, βουλγαρικά, ισπανικά και τουρκικά, δημοσιευμένα σε ξένες ανθολογίες και λογοτεχνικά περιοδικά. Μελοποιημένα ποιήματα του μεταδόθηκαν από το ελληνικό ραδιόφωνο.

Είναι μέλος της Ένωσης Θεατρικών και Μουσικών κριτικών και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μουσικού και Δραματικού Συλλόγου Ωδείον Αθηνών. Το 1962 ο Δήμος Φλωρεντίας του απένειμε αργυρό μετάλλιο και τον τίτλο του επίτιμου δημότη του. Το 1999 ο Δήμος Κερκυραίων τον τίμησε με το αργυρό μετάλλιο αξιοσύνης, το 2000 ο Δήμος Αχιλλείων και τον ίδιο χρόνο, βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την ποίηση του. Το 2006 τον βράβευσε η ΕΡΤ-3 για την προσφορά του στο ραδιόφωνο. Είναι παντρεμένος με τη γνωστή βιολονίστρια Ισμήνη Χρυσοχόου.

Έχει γράψει:



Ποίηση

Αντιφεγγίσματα της ψυχής μου, 1945

Δευτέρα Παρουσία, 1948

Σάντερμαχ, 1954

Απόψε η γη καίει, 1965

Ποιήματα 5, 1965

Εσωτερική υπόθεσις, 1974

Ποιήματα, 1976

Ατομικός Φάκελλος, 1992

Ενδόμηση, 1991

Βιο-λογία, 1994

Οίκος Ενοχής, 1999

Το λάλον αίμα, 2003

Κατά παντός υπευθύνου, 2007



Ταξιδιωτικό

Επιστροφή στη Ρώμη, 1957



Κριτική

Θεατρική θεώρηση, 1978

Η κριτική της Ελληνικής Τηλεόρασης, 1988

Η κριτική της Ελληνικής Τηλεόρασης (Β\' τόμος), 1995



Δοκίμια - Μελέτες

Το Ραδιόφωνο και η αισθητική του, 1955

Γνωριμία με την Τηλεόραση, 1965

Εισαγωγή στην Τηλεόραση (ανάτυπο), 1966

Ραδιόφωνο και Τηλεόραση, 1966

Προπαίδεια Τηλεοράσεως, 1975

Δοκιμές για την Τηλεόραση, 1976

Ιστορικά της Τηλεόρασης, 1979

Κείμενα Επικοινωνίας, 1981

Ο ζωγράφος Γεώργιος Σ. Σαμαρτζής, 1984

Τηλεόραση: Θέσεις και καταθέσεις, 1986

Ο κρυφός πόλεμος της τέχνης, Ι988

Αναφορά στο ζωγράφο Ερνέστο Κάρτερ, 1996

Ο ζωγράφος Γεώργιος Σαμαρτζής (εκδ. συμπληρωμένη), 1998

Ελληνική Ραδιοφωνία - Τηλεόραση: Ιστορία και ιστορίες, 2004