Γεννήθηκε στὴ Χίο τὸ 1971. Εἶναι Ἐπίκουρος Καθηγητὴς Ἱστορικῆς Βυζαντινῆς Μουσικολογίας στὴν Πατριαρχικὴ Ἀνώτατη Ἐκκλησιαστικὴ Ἀκαδημία Κρήτης. Σπούδασε Θεολογία στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν (Πτυχίο, 1993) καὶ Βυζαντινὴ Μουσικὴ στὸ Ὠδεῖο «Ν. Σκαλκώτας» (Δίπλωμα, 1992). Ἀπέκτησε Μεταπτυχιακὸ Τίτλο στὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία (Θεολογικὴ Σχολὴ ΕΚΠΑ, 2001) καὶ ἀναγορεύθηκε Διδάκτορας τοῦ ἰδίου Πανεπιστημίου καὶ Σχολῆς (2007) μὲ θέμα: Νικόλαος ὁ Δοχειαρίτης καὶ ἡ συμβολή του στὴν Ψαλτικὴ Τέχνη. Ἀπὸ τὸ 2000 συμμετέχει ἀνελιπῶς σὲ Συνέδρια καὶ ἄλλες παρουσιάσεις ποὺ ἀφοροῦν τὴν Ψαλτικὴ Τέχνη. Ἔχει γράψει δύο βιβλία: α) Ἱερεμίας ὁ Α΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 1522-1546· ὁ βίος καὶ τὸ ἔργο του, Ἐκδόσεις Φανάριον, 2003· β) Νικόλαος ὁ Δοχειαρίτης καὶ ἡ συμβολή του στὴν Ψαλτικὴ Τέχνη, Ἵδρυμα Βυζαντινῆς Μουσικολογίας, Ἀθήνα 2014. Τὰ ἐρευνητικά του ἐνδιαφέροντα περιλαμβάνουν τὴν Ἱστορία τῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς, τὴ Μορφολογία, τὴν Παλαιογραφία καὶ τὴν Ὑμνολογία.