Ο Νίκος Σοφής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Έχει πραγματοποιήσει σπουδές διάρκειας δέκα ετών με ειδικότητα στην Κλινική Ψυχοπαθολογία (Master’s Degree). Πτυχιακές του εργασίες στην Ψυχοπαθολογία υπήρξαν οι εξής: «Η κλινική διορατικότητα στου Tamburini στις περιπτώσεις όγκων των ινιακών–οπτικών ζωνών και η σχέση τους με την Ψυχοπαθολογία» και «Οι Κολιβακιλλικές ψυχώσεις και η πειραματική κατατονία δια της Βουλκοκαπνίνης (Henri Baruk)». Είναι ο ιδρυτής (founder) του θεραπευτικού συστήματος «Ενεργειακή Ψυχανάλυση».

Υπήρξε ερευνητής της Κοσμικής Ενέργειας της Σχολής του Dr. Emil Bagirov και έχει χειροτονηθεί σε διάφορα θεραπευτικά κανάλια. Επίσης, έχει σπουδάσει Ψυχοκοινωνιολογία (Bachelor’s Degree).

Έχει ασχοληθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, πρακτικά και θεωρητικά, με την Κλινική Λακανική Ψυχανάλυση, καθώς και με τη Φροϋδική. Έχει σπουδάσει Ομοιοπαθητική–Ομοτοξικολογία, Βιοχημικά Άλατα Σούσλερ, Ιάματα Bach, Ιάματα σειρά Πανδώρα Φύση, Τηλεπληροφορική (δίπλωμα Τηλεπληροφορικής), Τουριστικό Marketing (δίπλωμα Τουριστικού Marketing).

Έχει εργαστεί και εργάζεται ως M.D. Κλινικής Ψυχοπαθολογίας, Ομοιοπαθητικός θεραπευτής και Ψυχαναλυτής Υπαρξιστικής Ψυχοθεραπείας. Σημαντικό ρόλο έπαιξε στους κύκλους της διανόησης η κλινική θεωρία του για μια νέα Νοσολογική Οντότητα στην Ψυχιατρική με θέμα «Το Παραλήρημα της Αυτοεκδίκησης και το Παραλήρημα της Εκδίκησης», προϊόν της κλινικής του εμπειρίας με ασθενείς, που παρουσιάζεται στο πρώτο του βιβλίο, καθώς και στο βιβλίο «Οι Διδασκαλίες της Ενεργειακής Ψυχανάλυσης».

Έχει συγγράψει και εκδώσει επιστημονικές εργασίες στην Ελληνική Επιστημονική Εστία Επιστημονικών Ερευνών. Έχει, επίσης, συγγράψει βιβλίο με θέμα «Βιοκοινωνική Ψυχιατρική Φιλοσοφία» με τίτλο «Την μάχη τελικά την κερδίζουν τα σκουπίδια» (Εκδόσεις Ηλέκτρα). Έχει δώσει σειρά διαλέξεων με θέμα «Κοσμική Νευρολογία – Κβαντική Ψυχιατρική» και έχει τιμηθεί για το επιστημονικό του έργο δύο φορές από τον πρώην Δήμαρχο Νέας Σμύρνης και πρώην Πρόεδρο Νεολαίας Ο.Η.Ε. Γιώργο Σιότροπο.

Έχει μελετήσει επί μακρόν, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην Κβαντοφυσική, στην Αστροφυσική, στην Αστρονομία, στη Συγκριτική Μυθολογία, σε διάφορους πολιτισμούς, στη Γενετική, την Ογκολογία, στην Παθολογία, στον Σαματισμό, στη Νανοτεχνολογία και στους φιλοσόφους της αρχαίας Ελλάδας.

Επιπλέον, έχει χειροτονηθεί στην Εκκλησία και έλαβε το όνομα Πατέρας Θεοφύλαχτος, αλλά αποσπάστηκε από τη θρησκεία, γιατί θέλησε να ασχοληθεί με τις ενεργειακές επιστήμες. Επίσης, είναι μυημένος στο κλασικό Ρέικι και στο Αρχαγγελικό και εργάζεται με ομάδες αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και ομαδικές ενεργειακές θεραπείες.



(Πηγή: Εκδόσεις Λεξίτυπον, 2026