Νοστάλγησε. Να ξαναγινόταν λέει παιδί! Να ξαναγινόμασταν όλοι λέει παιδιά. Να μη γνωρίζαμε τίποτα μα να τα ξέραμε όλα, με κείνη την αγνή, παρθένα, ανεπιτήδευτη σοφία των παιδιών.
Να ξεχυνόμασταν έξω, να γεμίζαμε τον τόπο, τον κόσμο όλο, με φωνές και τραγούδια. Να σπέρναμε στο χώμα σποράκια από όνειρα, ελπίδες και πίστη για το αύριο. Να ξεχυνόμασταν που λες, με τα χέρια πλεγμένα σφιχτά αγκαλιασμένοι, να μη βρίσκουν τόπο να χωρέσουν η θλίψη και η μιζέρια. Η λαχανιασμένη ανάσα μας, να σκόρπαγε μακ...