Όταν μια γυναίκα πετάξει στον ουρανό από ευτυχία, οφείλει να παραδοθεί για πάντα σ' αυτόν που την έκανε να νιώσει έτσι. Αν το αρνηθεί, έχει κάνει την πιο μεγάλη προδοσία της ζωής της. Όχι προς τον αγαπημένο της, αλλά προς την μοίρα της. Γιατί, τελικά, αυτό που έχει αξία στη ζωή, είναι να αναγνωρίσεις ποιος σ' αγάπησε. Ποτέ μη ρωτήσεις γιατί. Αυτό πίστευε η Λαβέ και γι' αυτό παραδόθηκε στη μεγάλη αγάπη της. Όμως εκείνος της έκρυψε την αλήθεια. Κι άφησε τον έρωτά της ανυπεράσπιστο....
Όταν μια γυναίκα πετάξει στον ουρανό από ευτυχία, οφείλει να παραδοθεί για πάντα σ' αυτόν που την έκανε να νιώσει έτσι. Αν το αρνηθεί, έχει κάνει την πιο μεγάλη προδοσία της ζωής της. Όχι προς τον αγαπημένο της, αλλά προς την μοίρα της. Γιατί, τελικά, αυτό που έχει αξία στη ζωή, είναι να αναγνωρίσεις ποιος σ' αγάπησε. Ποτέ μη ρωτήσεις γιατί. Αυτό πίστευε η Λαβέ και γι' αυτό παραδόθηκε στη μεγάλη αγάπη της. Όμως εκείνος της έκρυψε την αλήθεια. Κι άφησε τον έρωτά της ανυπεράσπιστο....
Η Λένη, κρατάει πολύτιμη ανάμνηση μια μυρωδιά και φτάνει ως το τέλος για να μάθει πως κι ο λύκος ακόμα, κρατάει ψίγματα ψυχής.
Εκείνος, οδηγός λεωφορείου, ονειρεύεται το γιό του, ενώ μια μάνα, την ίδια στιγμή, καταδίδει ως επικίνδυνο το δικό της γιο.
Κι η Τοντόρα, κάνει ένα ταξίδι- τάμα, σε μια άλλη χώρα και μαζί στο χθές.
Τέσσερις άνθρωποι, τρεις ιστορίες. Κοινό σημείο, το δέρμα τους, που γνώρισε το αλάτι. Κι η στιγμή. Που φτάνει μια, μόνο μια, για να αλλάξουν όλα....
Η Λένη, κρατάει πολύτιμη ανάμνηση μια μυρωδιά και φτάνει ως το τέλος για να μάθει πως κι ο λύκος ακόμα, κρατάει ψίγματα ψυχής.
Εκείνος, οδηγός λεωφορείου, ονειρεύεται το γιό του, ενώ μια μάνα, την ίδια στιγμή, καταδίδει ως επικίνδυνο το δικό της γιο.
Κι η Τοντόρα, κάνει ένα ταξίδι- τάμα, σε μια άλλη χώρα και μαζί στο χθές.
Τέσσερις άνθρωποι, τρεις ιστορίες. Κοινό σημείο, το δέρμα τους, που γνώρισε το αλάτι. Κι η στιγμή. Που φτάνει μια, μόνο μια, για να αλλάξουν όλα....
Στη µικρή ζωή µας, για τα µικρά είµαστε υπεύθυνοι και υπόλογοι - τα µεγάλα µάς ξεπερνούν.
Για κάποια "µικρά" θέλησα να γράψω κι εγώ. Τα βλέπουµε, τ' αγγίζουµε, τα χρησιµοποιούµε καθηµερινά, αλλά δεν τα προσέχουµε. Μας καλύπτουν ανάγκες -κάποτε ζωτικές-, µας προσφέρουν διευκολύνσεις, µας κρατούν συντροφιά στις δύσκολες ώρες. Κι όλα αυτά χωρίς να µας ζητούν τίποτε. Κι εµείς τ' αφήνουµε στο περιθώριο, άκαρδοι κι αγνώµονες.
Άλλοτε πάλι, τα κακοµεταχειριζόµαστε, τα κάνουµε όργανα του θυµού µας,...
Στη µικρή ζωή µας, για τα µικρά είµαστε υπεύθυνοι και υπόλογοι - τα µεγάλα µάς ξεπερνούν.
Για κάποια "µικρά" θέλησα να γράψω κι εγώ. Τα βλέπουµε, τ' αγγίζουµε, τα χρησιµοποιούµε καθηµερινά, αλλά δεν τα προσέχουµε. Μας καλύπτουν ανάγκες -κάποτε ζωτικές-, µας προσφέρουν διευκολύνσεις, µας κρατούν συντροφιά στις δύσκολες ώρες. Κι όλα αυτά χωρίς να µας ζητούν τίποτε. Κι εµείς τ' αφήνουµε στο περιθώριο, άκαρδοι κι αγνώµονες.
Άλλοτε πάλι, τα κακοµεταχειριζόµαστε, τα κάνουµε όργανα του θυµού µας,...
Από την Πόλη μέχρι την Καλαμάτα, από τις παράγκες του Ταύρου μέχρι τη Νέα Σμύρνη, από τη Θεσσαλονίκη μέχρι τη Μυτιλήνη, από τις γειτονιές του χτες μέχρι τις μοναξιές του σήμερα, ταξίδια γεμάτα μνήμες συνδεδεμένες με μικρά, χρηστικά αντικείμενα που γύρω τους ξετυλίγονται οι μεγάλες ιστορίες των ανθρώπων. Όταν χτυπήσεις το τακουτάκ, δεν υπάρχει επιστροφή. Το ταξίδι ξεκινάει και εσύ ακολουθείς....
Από την Πόλη μέχρι την Καλαμάτα, από τις παράγκες του Ταύρου μέχρι τη Νέα Σμύρνη, από τη Θεσσαλονίκη μέχρι τη Μυτιλήνη, από τις γειτονιές του χτες μέχρι τις μοναξιές του σήμερα, ταξίδια γεμάτα μνήμες συνδεδεμένες με μικρά, χρηστικά αντικείμενα που γύρω τους ξετυλίγονται οι μεγάλες ιστορίες των ανθρώπων. Όταν χτυπήσεις το τακουτάκ, δεν υπάρχει επιστροφή. Το ταξίδι ξεκινάει και εσύ ακολουθείς....