Το μυθιστόρημα Μια φιλία στη Σμύρνη είναι η ιστορία της φιλίας της Άννας, της Ρόζας, του Ρεσάτ, του Ισαάκ και των οικογενειών τους –Βλαστού, Μπερμπεριάν, Κασαμπά και Μοντιάνο– από το 1912, όταν τα παιδιά είναι οκτώ χρονών στη Σμύρνη, έως την Καταστροφή το 1922 και στη Νέα Υόρκη το 1962. Μετά από ευτυχισμένα χρόνια, τα παιδιά και οι οικογένειές τους αρχίζουν να ζουν στιγμές αγωνίας με τους διωγμούς του ’14 και με τον Ευρωπαϊκό πόλεμο που ξεσπάει. Αλλά η Σμύρνη πάντα σώζεται και οι Σμυρνιοί ξέρουν...
Το μυθιστόρημα Μια φιλία στη Σμύρνη είναι η ιστορία της φιλίας της Άννας, της Ρόζας, του Ρεσάτ, του Ισαάκ και των οικογενειών τους –Βλαστού, Μπερμπεριάν, Κασαμπά και Μοντιάνο– από το 1912, όταν τα παιδιά είναι οκτώ χρονών στη Σμύρνη, έως την Καταστροφή το 1922 και στη Νέα Υόρκη το 1962. Μετά από ευτυχισμένα χρόνια, τα παιδιά και οι οικογένειές τους αρχίζουν να ζουν στιγμές αγωνίας με τους διωγμούς του ’14 και με τον Ευρωπαϊκό πόλεμο που ξεσπάει. Αλλά η Σμύρνη πάντα σώζεται και οι Σμυρνιοί ξέρουν...
Νουβέλα
2015
Καραγάτσης, Μ., 1908-1960
Βιβλιοπωλείον της Εστίας
Η πρώτη εκδοχή της "Χίμαιρας", η γυμνή κι απέριττη, του 1936, λες και πρόκειται για έργο διαφορετικό σε σχέση με την κατοπινή, ευρύτερα γνωστή, εκδοχή του '53. Χωρίς τις εκτενείς μυθολογικές αναφορές, τα ποιητικά παραθέματα, τις πολλές φιλοσοφικές αναλύσεις, ο λόγος εδώ, που δεν "θυμίζει τη θάλασσα", επιγραμματικός, νηφάλιος, παραθετικός, ακολουθεί με γαλήνη, σαν ενιαία κινηματογραφική σεκάνς, την απεγνωσμένη εσωτερική πορεία της Ξένης από την κουπαστή του καραβιού της άφιξης...
«Θυμάμαι να κατεβαίνω την Πανεπιστημίου κρατώντας σφιχτά τα έγγραφα στο στήθος μου. Δεν μου έφταναν οι μπομπονιέρες. Τα τούλια. Τα κουφέτα. Τα λουλούδια. Οι λαμπάδες. Η δεξίωση, οι καλεσμένοι, το μενού. Είχα και το Ταμείο να τρέχω.
Προίκα κορασίδων εν έτει 1998; Κρατούσα ληξιαρχική πράξη γάμου των γονιών, πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης και πήγαινα. “Λεφτά θα πάρεις, μην γκρινιάζεις”, μου ’χε πει ο πατέρας μου. Δίκιο είχε, τι να ’λεγα;
Φτάνοντας στο γκισέ, τα άνοιξα για να τα βάλω σε μια ...
«Θυμάμαι να κατεβαίνω την Πανεπιστημίου κρατώντας σφιχτά τα έγγραφα στο στήθος μου. Δεν μου έφταναν οι μπομπονιέρες. Τα τούλια. Τα κουφέτα. Τα λουλούδια. Οι λαμπάδες. Η δεξίωση, οι καλεσμένοι, το μενού. Είχα και το Ταμείο να τρέχω.
Προίκα κορασίδων εν έτει 1998; Κρατούσα ληξιαρχική πράξη γάμου των γονιών, πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης και πήγαινα. “Λεφτά θα πάρεις, μην γκρινιάζεις”, μου ’χε πει ο πατέρας μου. Δίκιο είχε, τι να ’λεγα;
Φτάνοντας στο γκισέ, τα άνοιξα για να τα βάλω σε μια ...
«Θυμάμαι να κατεβαίνω την Πανεπιστημίου κρατώντας σφιχτά τα έγγραφα στο στήθος μου. Δεν μου έφταναν οι μπομπονιέρες. Τα τούλια. Τα κουφέτα. Τα λουλούδια. Οι λαμπάδες. Η δεξίωση, οι καλεσμένοι, το μενού. Είχα και το Ταμείο να τρέχω.
Προίκα κορασίδων εν έτει 1998; Κρατούσα ληξιαρχική πράξη γάμου των γονιών, πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης και πήγαινα. “Λεφτά θα πάρεις, μην γκρινιάζεις”, μου ’χε πει ο πατέρας μου. Δίκιο είχε, τι να ’λεγα;
Φτάνοντας στο γκισέ, τα άνοιξα για να τα βάλω σε μια ...
Ιστορίες της κάθε μέρας
2016
Περσάκη, Ιουλία
Βιβλιοπωλείον της Εστίας
Τα διηγήματα της Ιουλίας Περσάκη παρακολουθούν στις μικρές, καθημερινές πράξεις, τις ζωές των ανθρώπων μιας άλλης εποχής. Αντλώντας από απλά και ασήμαντα περιστατικά της επαρχιακής καθημερινότητας και με κύριο χαρακτηριστικό την αγάπη για τον απλό και απονήρευτο άνθρωπο της βιοπάλης, η Ιουλία Περσάκη ζωντανεύει, με καθαρό και ανεπιτήδευτο λόγο, τους χαρακτήρες και την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων του νησιού της (Αίγινα), δίνοντας μας, με οξεία παρατηρητικότητα, ό,τι είναι καίριο και αντιπροσωπευτικό...
Λεύκωμα που συνοδεύει την έκθεσης της Κλειώς Μακρή "Ματαρόα" το διάστημα 13/2-1/3/2018 γύρω από τις καλλιτέχνιδες Νέλλη Ανδρικοπούλου, Ελένη Σταθοπούλου, Γιάννα Περσάκη, Άννα Μαυρουδή-Κινδύνη και Μπέλλα Ραφτοπούλου οι οποίες επέβαιναν στο πλοίο "Ματαρόα" το 1945 με προορισμό το Παρίσι....
Ιστορίες της κάθε μέρας
2016
Περσάκη, Ιουλία
Βιβλιοπωλείον της Εστίας
Τα διηγήματα της Ιουλίας Περσάκη παρακολουθούν στις μικρές, καθημερινές πράξεις, τις ζωές των ανθρώπων μιας άλλης εποχής. Αντλώντας από απλά και ασήμαντα περιστατικά της επαρχιακής καθημερινότητας και με κύριο χαρακτηριστικό την αγάπη για τον απλό και απονήρευτο άνθρωπο της βιοπάλης, η Ιουλία Περσάκη ζωντανεύει, με καθαρό και ανεπιτήδευτο λόγο, τους χαρακτήρες και την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων του νησιού της (Αίγινα), δίνοντας μας, με οξεία παρατηρητικότητα, ό,τι είναι καίριο και αντιπροσωπευτικό...