Σύνδεση Τώρα Σύνδεση στη Βιβλιοθήκη μου   ·   Όλες οι Βιβλιοθήκες στο Bookia
Τι είναι το Bookia;   ·   Blog   ·                     ·   Επικοινωνία  
Πως γράφω κριτική; Είμαι Συγγραφέας Είμαι Εκδότης Είμαι Βιβλιοπώλης Live streaming / Video
Τόγιαλου Παρασκευή
Βιβλιοθήκη
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή καταχώρησε το βιβλίο Το χρώμα του φεγγαριού στα αγαπημένα.
Το χρώμα του φεγγαριού
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
«Είναι τόσο σπάνιες οι ευτυχισμένες στιγμές;» ρώτησε κείνο το βράδυ τ’ αστέρι. Το δέντρο μόλις είχε κλείσει τα βλέφαρά του να ξεκουραστεί. Κούνησε τα κλαδιά του κι αποκρίθηκε λίγο νυσταγμένα: «Όχι… Όχι. Δεν είναι τόσο σπάνιες. Μόνο που… Να, οι άνθρωποι κυνηγούν αυτές τις στιγμές με το μυαλό τους. Κι αυτό είναι, πώς να σ’ το πω, υπόθεση της καρδιάς». «Πες μου κάποιες ευτυχισμένες στιγμές». «Άσε με τώρα, νυστάζω». «Πες μου», επέμενε τ’ αστέρι. «Πες μου μερικές». «Ένα παξιμαδάκι κανέλας στ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή διάβασε το βιβλίο Το χρώμα του φεγγαριού.
Το χρώμα του φεγγαριού
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
«Είναι τόσο σπάνιες οι ευτυχισμένες στιγμές;» ρώτησε κείνο το βράδυ τ’ αστέρι. Το δέντρο μόλις είχε κλείσει τα βλέφαρά του να ξεκουραστεί. Κούνησε τα κλαδιά του κι αποκρίθηκε λίγο νυσταγμένα: «Όχι… Όχι. Δεν είναι τόσο σπάνιες. Μόνο που… Να, οι άνθρωποι κυνηγούν αυτές τις στιγμές με το μυαλό τους. Κι αυτό είναι, πώς να σ’ το πω, υπόθεση της καρδιάς». «Πες μου κάποιες ευτυχισμένες στιγμές». «Άσε με τώρα, νυστάζω». «Πες μου», επέμενε τ’ αστέρι. «Πες μου μερικές». «Ένα παξιμαδάκι κανέλας στ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή διάβασε το βιβλίο Στην άκρη του βράχου.
Στην άκρη του βράχου
2019 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Εκεί στην άκρη του βράχου...στην κόψη του γκρεμού... οι πέτρες γυαλίζουνε τις νύχτες σαν κοφτερά μαχαίρια. Οι πιο πολλοί έφτασαν ως εδώ δίχως καλά καλά να το καταλάβουν. Τους ξέβρασε ένα άγριο κύμα της μοίρας τους. Είναι και κάποιοι, λιγοστοί είν’ αυτοί, που ξεκίνησαν μόνοι τους, παρασυρμένοι από μια χίμαιρα. Έτσι... για να συναντήσουν την ψυχή τους, πέρα από τα όριά της. Έτσι... για να προκαλέσουν το πεπρωμένο τους. Έτσι... για να θαυμάσουν το τοπίο. Όμως, πάντα, απ’ όλους αυτούς που περι...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή καταχώρησε το βιβλίο Βαρκάρισσα της χίμαιρας στα αγαπημένα.
Βαρκάρισσα της χίμαιρας
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Κάποιο σταχτί απόγευμα του Σεπτέμβρη ήρθε κοντά μου, εκεί που χάζευα στα παρτέρια της αυλής, μου χάιδεψε το κεφάλι και μου είπε: «Τα λουλούδια μεγαλώνουν με τα τραγούδια των πουλιών». Ήμουν δεν ήμουν οχτώ χρονών. Ύστερα μπήκε μέσα, άνοιξε το ραδιόφωνο κι έκλεισε την πόρτα της. Έτσι έκανε. Πετούσε μια κουβέντα και μετά χανόταν... Έμπαινε στο σύννεφό της και ταξίδευε... «Δεν μας μεγάλωσε κανονικά», έλεγε αργότερα ο αδελφός μου, ο Τζόνυ. «Δεν μας έδωσε οδηγίες σωστής πλοήγησης». «Μας εξασφ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή διάβασε το βιβλίο Αν ήταν όλα... αλλιώς.
Αν ήταν όλα... αλλιώς
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Αν δεν είχαμε μπερδέψει τα σημεία του ορίζοντα και περιμέναμε να βγει ο ήλιος από τη δύση... Πόσος χαμένος χρόνος, αλήθεια! Αν δεν χαμογελούσαμε, με κείνο το ηλίθιο χαμόγελο, σ’ αυτόν που ερχόταν καταπάνω μας μ’ έναν σουγιά... Λέγαμε, αποκλείεται! Άλλη θα είναι η πρόθεσή του. Αν δεν δίναμε ραντεβού με την ψυχή μας πέρα από τα όριά της... Αν δεν κάναμε τον κλόουν, με στόχο να διασκεδάσει η ομήγυρις και να ξεχάσει τον καημό της... Αν όλος ο κόσμος ήταν ένα κουκούλι που θα μας προστάτευ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Στο ακρογιάλι της ουτοπίας
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Έχω γνωρίσει στη ζωή μου αρκετούς ανθρώπους που έψαχναν απεγνωσμένα την ελευθερία της ψυχής τους. Πέρασαν βουνά, θάλασσες και ποτάμια, μοναχικοί καβαλάρηδες πάντα, εραστές μιας χίμαιρας που την είχαν βαφτίσει ελευθερία. Αυτού του είδους οι άνθρωποι μοιάζει να ψάχνουν τελικά για την παγίδα τους. Μοιάζει να ψάχνουν κάπου να αιχμαλωτιστούν. Κάπου να χαρίσουν, κάπου να πετάξουν την ελευθερία που ήδη κουβαλάνε μέσα τους, χωρίς οι ίδιοι να το ξέρουν. Μερικοί μπαίνουν σε ναρκοπέδια και χάνοντα...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή διάβασε το βιβλίο Βαρκάρισσα της χίμαιρας.
Βαρκάρισσα της χίμαιρας
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Κάποιο σταχτί απόγευμα του Σεπτέμβρη ήρθε κοντά μου, εκεί που χάζευα στα παρτέρια της αυλής, μου χάιδεψε το κεφάλι και μου είπε: «Τα λουλούδια μεγαλώνουν με τα τραγούδια των πουλιών». Ήμουν δεν ήμουν οχτώ χρονών. Ύστερα μπήκε μέσα, άνοιξε το ραδιόφωνο κι έκλεισε την πόρτα της. Έτσι έκανε. Πετούσε μια κουβέντα και μετά χανόταν... Έμπαινε στο σύννεφό της και ταξίδευε... «Δεν μας μεγάλωσε κανονικά», έλεγε αργότερα ο αδελφός μου, ο Τζόνυ. «Δεν μας έδωσε οδηγίες σωστής πλοήγησης». «Μας εξασφ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή επιθυμεί να αποκτήσει το βιβλίο Η μπόρα.
Η μπόρα
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Την «κυρα-Σοφία» τη γνώρισα σ’ ένα χωριό της Κρήτης, μικρό παιδί εγώ τότε, γύρω στα 1950. Θυμάμαι πόσο όμορφη μου φαινότανε τότε. Θυμάμαι που, όταν άπλωνε τα ρούχα στα σκοινιά, έμοιαζε σαν να χόρευε παράξενους χορούς. Κι όταν άρχιζε το τραγούδι στο σιδέρωμα, όλα γίνονταν αλλιώτικα. Σαν να χαμογελούσανε. Σαν να λάμπανε... Μέσα μου πίστευα πως ήταν μάγισσα. Μα τη φοβόμουνα πολύ να της το πω. Περάσανε πολλά χρόνια... Κάποτε τη συνάντησα τυχαία στην Αθήνα. Με προσκάλεσε στο σπίτι της ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Στο ακρογιάλι της ουτοπίας
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Έχω γνωρίσει στη ζωή μου αρκετούς ανθρώπους που έψαχναν απεγνωσμένα την ελευθερία της ψυχής τους. Πέρασαν βουνά, θάλασσες και ποτάμια, μοναχικοί καβαλάρηδες πάντα, εραστές μιας χίμαιρας που την είχαν βαφτίσει ελευθερία. Αυτού του είδους οι άνθρωποι μοιάζει να ψάχνουν τελικά για την παγίδα τους. Μοιάζει να ψάχνουν κάπου να αιχμαλωτιστούν. Κάπου να χαρίσουν, κάπου να πετάξουν την ελευθερία που ήδη κουβαλάνε μέσα τους, χωρίς οι ίδιοι να το ξέρουν. Μερικοί μπαίνουν σε ναρκοπέδια και χάνοντα...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή διάβασε το βιβλίο Το ταξίδι που λέγαμε....
Το ταξίδι που λέγαμε...
2023 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Είναι άνοιξη! Απόβραδο. Με πνίγει η άνοιξη. Μου κόβει την ανάσα. Δεν αντέχει πια η ψυχή μου να κουβαλήσει τόση ομορφιά. Σαν να φορτώσεις στη ράχη μιας κάμπιας ένα κόκκινο ρόδι. Φουσκώνουν οι φλέβες μου, πονάει το αίμα μου, παλεύουν να βλαστήσουν οι σπόροι μέσα μου και δεν υπάρχει χώμα για να ριζώσουν. Δεν υπάρχει αρκετό νερό να ποτιστούν. Όταν έπρεπε να κόψω όλους τους άγριους θάμνους να ελευθερωθεί το τοπίο, δεν το ’κανα. Λυπήθηκα τα φίδια, που δεν θα είχαν άλλες φωλιές για να κρυφτούν. ...
Υπέρ
Κατά
``

Θέλετε να λαμβάνετε ενημέρωση από το Bookia;

Πηγή δεδομένων βιβλίων



Χορηγοί επικοινωνίας






Κοινωνικά δίκτυα
 Παρασκευή Τόγιαλου | Bookia
Σύνδεση Τώρα Σύνδεση στη Βιβλιοθήκη μου   ·   Όλες οι Βιβλιοθήκες στο Bookia
Τι είναι το Bookia;   ·   Blog   ·                     ·   Επικοινωνία  
Πως γράφω κριτική; Είμαι Συγγραφέας Είμαι Εκδότης Είμαι Βιβλιοπώλης Live streaming / Video
Τόγιαλου Παρασκευή
Βιβλιοθήκη
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή καταχώρησε το βιβλίο Το χρώμα του φεγγαριού στα αγαπημένα.
Το χρώμα του φεγγαριού
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
«Είναι τόσο σπάνιες οι ευτυχισμένες στιγμές;» ρώτησε κείνο το βράδυ τ’ αστέρι. Το δέντρο μόλις είχε κλείσει τα βλέφαρά του να ξεκουραστεί. Κούνησε τα κλαδιά του κι αποκρίθηκε λίγο νυσταγμένα: «Όχι… Όχι. Δεν είναι τόσο σπάνιες. Μόνο που… Να, οι άνθρωποι κυνηγούν αυτές τις στιγμές με το μυαλό τους. Κι αυτό είναι, πώς να σ’ το πω, υπόθεση της καρδιάς». «Πες μου κάποιες ευτυχισμένες στιγμές». «Άσε με τώρα, νυστάζω». «Πες μου», επέμενε τ’ αστέρι. «Πες μου μερικές». «Ένα παξιμαδάκι κανέλας στ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή διάβασε το βιβλίο Το χρώμα του φεγγαριού.
Το χρώμα του φεγγαριού
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
«Είναι τόσο σπάνιες οι ευτυχισμένες στιγμές;» ρώτησε κείνο το βράδυ τ’ αστέρι. Το δέντρο μόλις είχε κλείσει τα βλέφαρά του να ξεκουραστεί. Κούνησε τα κλαδιά του κι αποκρίθηκε λίγο νυσταγμένα: «Όχι… Όχι. Δεν είναι τόσο σπάνιες. Μόνο που… Να, οι άνθρωποι κυνηγούν αυτές τις στιγμές με το μυαλό τους. Κι αυτό είναι, πώς να σ’ το πω, υπόθεση της καρδιάς». «Πες μου κάποιες ευτυχισμένες στιγμές». «Άσε με τώρα, νυστάζω». «Πες μου», επέμενε τ’ αστέρι. «Πες μου μερικές». «Ένα παξιμαδάκι κανέλας στ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή διάβασε το βιβλίο Στην άκρη του βράχου.
Στην άκρη του βράχου
2019 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Εκεί στην άκρη του βράχου...στην κόψη του γκρεμού... οι πέτρες γυαλίζουνε τις νύχτες σαν κοφτερά μαχαίρια. Οι πιο πολλοί έφτασαν ως εδώ δίχως καλά καλά να το καταλάβουν. Τους ξέβρασε ένα άγριο κύμα της μοίρας τους. Είναι και κάποιοι, λιγοστοί είν’ αυτοί, που ξεκίνησαν μόνοι τους, παρασυρμένοι από μια χίμαιρα. Έτσι... για να συναντήσουν την ψυχή τους, πέρα από τα όριά της. Έτσι... για να προκαλέσουν το πεπρωμένο τους. Έτσι... για να θαυμάσουν το τοπίο. Όμως, πάντα, απ’ όλους αυτούς που περι...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή καταχώρησε το βιβλίο Βαρκάρισσα της χίμαιρας στα αγαπημένα.
Βαρκάρισσα της χίμαιρας
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Κάποιο σταχτί απόγευμα του Σεπτέμβρη ήρθε κοντά μου, εκεί που χάζευα στα παρτέρια της αυλής, μου χάιδεψε το κεφάλι και μου είπε: «Τα λουλούδια μεγαλώνουν με τα τραγούδια των πουλιών». Ήμουν δεν ήμουν οχτώ χρονών. Ύστερα μπήκε μέσα, άνοιξε το ραδιόφωνο κι έκλεισε την πόρτα της. Έτσι έκανε. Πετούσε μια κουβέντα και μετά χανόταν... Έμπαινε στο σύννεφό της και ταξίδευε... «Δεν μας μεγάλωσε κανονικά», έλεγε αργότερα ο αδελφός μου, ο Τζόνυ. «Δεν μας έδωσε οδηγίες σωστής πλοήγησης». «Μας εξασφ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή διάβασε το βιβλίο Αν ήταν όλα... αλλιώς.
Αν ήταν όλα... αλλιώς
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Αν δεν είχαμε μπερδέψει τα σημεία του ορίζοντα και περιμέναμε να βγει ο ήλιος από τη δύση... Πόσος χαμένος χρόνος, αλήθεια! Αν δεν χαμογελούσαμε, με κείνο το ηλίθιο χαμόγελο, σ’ αυτόν που ερχόταν καταπάνω μας μ’ έναν σουγιά... Λέγαμε, αποκλείεται! Άλλη θα είναι η πρόθεσή του. Αν δεν δίναμε ραντεβού με την ψυχή μας πέρα από τα όριά της... Αν δεν κάναμε τον κλόουν, με στόχο να διασκεδάσει η ομήγυρις και να ξεχάσει τον καημό της... Αν όλος ο κόσμος ήταν ένα κουκούλι που θα μας προστάτευ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Στο ακρογιάλι της ουτοπίας
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Έχω γνωρίσει στη ζωή μου αρκετούς ανθρώπους που έψαχναν απεγνωσμένα την ελευθερία της ψυχής τους. Πέρασαν βουνά, θάλασσες και ποτάμια, μοναχικοί καβαλάρηδες πάντα, εραστές μιας χίμαιρας που την είχαν βαφτίσει ελευθερία. Αυτού του είδους οι άνθρωποι μοιάζει να ψάχνουν τελικά για την παγίδα τους. Μοιάζει να ψάχνουν κάπου να αιχμαλωτιστούν. Κάπου να χαρίσουν, κάπου να πετάξουν την ελευθερία που ήδη κουβαλάνε μέσα τους, χωρίς οι ίδιοι να το ξέρουν. Μερικοί μπαίνουν σε ναρκοπέδια και χάνοντα...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή διάβασε το βιβλίο Βαρκάρισσα της χίμαιρας.
Βαρκάρισσα της χίμαιρας
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Κάποιο σταχτί απόγευμα του Σεπτέμβρη ήρθε κοντά μου, εκεί που χάζευα στα παρτέρια της αυλής, μου χάιδεψε το κεφάλι και μου είπε: «Τα λουλούδια μεγαλώνουν με τα τραγούδια των πουλιών». Ήμουν δεν ήμουν οχτώ χρονών. Ύστερα μπήκε μέσα, άνοιξε το ραδιόφωνο κι έκλεισε την πόρτα της. Έτσι έκανε. Πετούσε μια κουβέντα και μετά χανόταν... Έμπαινε στο σύννεφό της και ταξίδευε... «Δεν μας μεγάλωσε κανονικά», έλεγε αργότερα ο αδελφός μου, ο Τζόνυ. «Δεν μας έδωσε οδηγίες σωστής πλοήγησης». «Μας εξασφ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή επιθυμεί να αποκτήσει το βιβλίο Η μπόρα.
Η μπόρα
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Την «κυρα-Σοφία» τη γνώρισα σ’ ένα χωριό της Κρήτης, μικρό παιδί εγώ τότε, γύρω στα 1950. Θυμάμαι πόσο όμορφη μου φαινότανε τότε. Θυμάμαι που, όταν άπλωνε τα ρούχα στα σκοινιά, έμοιαζε σαν να χόρευε παράξενους χορούς. Κι όταν άρχιζε το τραγούδι στο σιδέρωμα, όλα γίνονταν αλλιώτικα. Σαν να χαμογελούσανε. Σαν να λάμπανε... Μέσα μου πίστευα πως ήταν μάγισσα. Μα τη φοβόμουνα πολύ να της το πω. Περάσανε πολλά χρόνια... Κάποτε τη συνάντησα τυχαία στην Αθήνα. Με προσκάλεσε στο σπίτι της ...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Στο ακρογιάλι της ουτοπίας
2022 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Έχω γνωρίσει στη ζωή μου αρκετούς ανθρώπους που έψαχναν απεγνωσμένα την ελευθερία της ψυχής τους. Πέρασαν βουνά, θάλασσες και ποτάμια, μοναχικοί καβαλάρηδες πάντα, εραστές μιας χίμαιρας που την είχαν βαφτίσει ελευθερία. Αυτού του είδους οι άνθρωποι μοιάζει να ψάχνουν τελικά για την παγίδα τους. Μοιάζει να ψάχνουν κάπου να αιχμαλωτιστούν. Κάπου να χαρίσουν, κάπου να πετάξουν την ελευθερία που ήδη κουβαλάνε μέσα τους, χωρίς οι ίδιοι να το ξέρουν. Μερικοί μπαίνουν σε ναρκοπέδια και χάνοντα...
Υπέρ
Κατά
20250104 1
Ο-Η Παρασκευή διάβασε το βιβλίο Το ταξίδι που λέγαμε....
Το ταξίδι που λέγαμε...
2023 Παπαδάκη, Αλκυόνη Διόπτρα
Είναι άνοιξη! Απόβραδο. Με πνίγει η άνοιξη. Μου κόβει την ανάσα. Δεν αντέχει πια η ψυχή μου να κουβαλήσει τόση ομορφιά. Σαν να φορτώσεις στη ράχη μιας κάμπιας ένα κόκκινο ρόδι. Φουσκώνουν οι φλέβες μου, πονάει το αίμα μου, παλεύουν να βλαστήσουν οι σπόροι μέσα μου και δεν υπάρχει χώμα για να ριζώσουν. Δεν υπάρχει αρκετό νερό να ποτιστούν. Όταν έπρεπε να κόψω όλους τους άγριους θάμνους να ελευθερωθεί το τοπίο, δεν το ’κανα. Λυπήθηκα τα φίδια, που δεν θα είχαν άλλες φωλιές για να κρυφτούν. ...
Υπέρ
Κατά
``

Θέλετε να λαμβάνετε ενημέρωση από το Bookia;

Πηγή δεδομένων βιβλίων



Χορηγοί επικοινωνίας






Κοινωνικά δίκτυα