Η ειρωνεία στις Ευτυχισμένες μέρες δεν είναι αυτή που συνήθως ονομάζουμε «τραγική ειρωνεία». Δεν γνωρίζουμε περισσότερα απ᾽ όσα γνωρίζει η Γουίνυ· και ό,τι κινητοποιούμε ως συναίσθημα για να αρθούμε πάνω από το δικό της δράμα αυτογνωσίας και αυταπάτης επιστρέφει σ᾽ εμάς τους ίδιους. Τη Γουίνυ δεν μπορούμε να της αντικρίσουμε με οίκτο ή με συγκατάβαση. Είναι ένα από τα πιο συμπαθητικά πρόσωπα που έχει πλάσει το θέατρο. Μας προσεταιρίζεται με μια βαθιά αλλά αμήχανη συμπάθεια, γιατί απλούστατα συμπ...
Η ειρωνεία στις Ευτυχισμένες μέρες δεν είναι αυτή που συνήθως ονομάζουμε «τραγική ειρωνεία». Δεν γνωρίζουμε περισσότερα απ᾽ όσα γνωρίζει η Γουίνυ· και ό,τι κινητοποιούμε ως συναίσθημα για να αρθούμε πάνω από το δικό της δράμα αυτογνωσίας και αυταπάτης επιστρέφει σ᾽ εμάς τους ίδιους. Τη Γουίνυ δεν μπορούμε να της αντικρίσουμε με οίκτο ή με συγκατάβαση. Είναι ένα από τα πιο συμπαθητικά πρόσωπα που έχει πλάσει το θέατρο. Μας προσεταιρίζεται με μια βαθιά αλλά αμήχανη συμπάθεια, γιατί απλούστατα συμπ...
Δεν έχανε την ισορροπία της. Ποτέ δεν την έχασε. Όπως κι ο πατέρας. Ήξεραν πάντα να διακρίνουν τα χιλιοστά που χωρίζουν την ισορροπία από την απελπισία. [...] Η ίδια η στιγμή, το παρόν πάνω στο Προλετέρκα, είναι το μόνο πράγμα που μετράει. Το δικό της, το δικό μου παρελθόν δεν έχουν σημασία. Δύο γυναίκες και το πλήρωμα. Δεν είναι ώρα να διηγούμαστε την ιστορία της ζωής μας, δεν υπάρχει χρόνος. Η ζωή ξεκίνησε τη στιγμή που επιβιβαστήκαμε στο πλοίο. Η αρχή είναι το Προλετέρκα. [...] Η είσοδος στον...
Δεν έχανε την ισορροπία της. Ποτέ δεν την έχασε. Όπως κι ο πατέρας. Ήξεραν πάντα να διακρίνουν τα χιλιοστά που χωρίζουν την ισορροπία από την απελπισία. [...] Η ίδια η στιγμή, το παρόν πάνω στο Προλετέρκα, είναι το μόνο πράγμα που μετράει. Το δικό της, το δικό μου παρελθόν δεν έχουν σημασία. Δύο γυναίκες και το πλήρωμα. Δεν είναι ώρα να διηγούμαστε την ιστορία της ζωής μας, δεν υπάρχει χρόνος. Η ζωή ξεκίνησε τη στιγμή που επιβιβαστήκαμε στο πλοίο. Η αρχή είναι το Προλετέρκα. [...] Η είσοδος στον...
Κωμωδία για δύο πρόσωπα σε δύο μικρές πράξεις
2011
Χατζηγιαννίδης, Βαγγέλης
Δήγμα
Δυο μεσήλικες αδελφές συναντιούνται σε ένα σπίτι κοντά στη θάλασσα για να αναμετρήσουν ένα παρελθόν κακοφορμισμένων δεσμών υπό τη συνθήκη μιας (αδιόρατα μαύρης) κωμωδίας. Ένας χαμένος αδελφός, μια απρόσμενη κληρονομιά, φωτεινοί ζωγραφικοί πίνακες και σκοτεινά απωθημένα, μια ακολουθία επινοημένων (;) μυστικών συνθέτουν την πλοκή. Η λύση επίκειται - μα θα παραμείνει κρυφή, μια αντεστραμμένη έξοδος.
Μια περιπέτεια στο υποφωτισμένο κενό της συνείδησης, όπου οι λέξεις γίνονται αέρας.
...
Κωμωδία για δύο πρόσωπα σε δύο μικρές πράξεις
2011
Χατζηγιαννίδης, Βαγγέλης
Δήγμα
Δυο μεσήλικες αδελφές συναντιούνται σε ένα σπίτι κοντά στη θάλασσα για να αναμετρήσουν ένα παρελθόν κακοφορμισμένων δεσμών υπό τη συνθήκη μιας (αδιόρατα μαύρης) κωμωδίας. Ένας χαμένος αδελφός, μια απρόσμενη κληρονομιά, φωτεινοί ζωγραφικοί πίνακες και σκοτεινά απωθημένα, μια ακολουθία επινοημένων (;) μυστικών συνθέτουν την πλοκή. Η λύση επίκειται - μα θα παραμείνει κρυφή, μια αντεστραμμένη έξοδος.
Μια περιπέτεια στο υποφωτισμένο κενό της συνείδησης, όπου οι λέξεις γίνονται αέρας.
...
Άνθρωποι-δεντράκια, που προσπαθούν να κρατηθούν όρθιοι στην ισόβια διάρκεια του κόντρα καιρού.
Άνδρες που έρχονται αντιμέτωποι με την ανασφάλεια, τη ματαίωση και την απώλεια.
Γυναίκες που βιώνουν τη μοναξιά και την απόγνωση κι άλλες που κυνηγούν την ουτοπία.
Μητέρες υπερπροστατευτικές κι άλλες αμήχανες ή κλεισμένες στον εαυτό τους.
Γιαγιάδες τρυφερές και αγαπησιάρηκες κι άλλες κάπως παρεξηγημένες.
Γιοι και κόρες που υφίστανται τις συνέπειες της γονεϊκής συμπεριφοράς ή που προσπαθούν να ξεφύγουν ...
Άνθρωποι-δεντράκια, που προσπαθούν να κρατηθούν όρθιοι στην ισόβια διάρκεια του κόντρα καιρού.
Άνδρες που έρχονται αντιμέτωποι με την ανασφάλεια, τη ματαίωση και την απώλεια.
Γυναίκες που βιώνουν τη μοναξιά και την απόγνωση κι άλλες που κυνηγούν την ουτοπία.
Μητέρες υπερπροστατευτικές κι άλλες αμήχανες ή κλεισμένες στον εαυτό τους.
Γιαγιάδες τρυφερές και αγαπησιάρηκες κι άλλες κάπως παρεξηγημένες.
Γιοι και κόρες που υφίστανται τις συνέπειες της γονεϊκής συμπεριφοράς ή που προσπαθούν να ξεφύγουν ...
Οι πατεράδες είναι σαν κομμάτια μαρμάρου –γιγάντιοι κύβοι, καλά γυαλισμένοι, με φλέβες και αρμούς– τοποθετημένοι ακριβώς στο κέντρο της διαδρομής σας. Σας κόβουν το δρόμο. Δεν μπορείτε να τους υπερπηδήσετε, ούτε να τους ξεγλιστρήσετε μέχρι να γίνουν παρελθόν. Είναι το «παρελθόν», και πιθανότατα και το ξεγλίστρημα, αν θεωρήσουμε ως «ξεγλίστρημα» τη βολική εκείνη κίνηση που κάνει κανείς για να περάσει απαρατήρητος ή να μείνει αλώβητος. Αν προσπαθήσετε να προσπεράσετε τον έναν, θα διαπιστώσετε πως ...
Οι πατεράδες είναι σαν κομμάτια μαρμάρου –γιγάντιοι κύβοι, καλά γυαλισμένοι, με φλέβες και αρμούς– τοποθετημένοι ακριβώς στο κέντρο της διαδρομής σας. Σας κόβουν το δρόμο. Δεν μπορείτε να τους υπερπηδήσετε, ούτε να τους ξεγλιστρήσετε μέχρι να γίνουν παρελθόν. Είναι το «παρελθόν», και πιθανότατα και το ξεγλίστρημα, αν θεωρήσουμε ως «ξεγλίστρημα» τη βολική εκείνη κίνηση που κάνει κανείς για να περάσει απαρατήρητος ή να μείνει αλώβητος. Αν προσπαθήσετε να προσπεράσετε τον έναν, θα διαπιστώσετε πως ...