<p><span style="color: #1d2129; font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 17.94px; white-space: pre-wrap;">ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΝΟΣΤΑΛΓΗΣΑ ...Μαρία Πέττα...Οταν γράφτηκε αυτό το βιβλίο η Μαρία δε με ήξερε ...όταν διάβασα αυτό το βιβλίο είπα οτι ο Θεός στέ...
Λένε πως όσο ζούμε ονειρευόμαστε... μέχρι την τελευταία μας πνοή. Εγώ σταμάτησα να ονειρεύομαι τη στιγμή που ορκίστηκα να μην προδώσω ποτέ το μυστικό της. Ακόμα και τα όνειρα που έκανα παιδί ξεθώριασαν στη μνήμη μου. Η αδικία μού χάραζε την ψυχή σαν κοφτερή λεπίδα... Όλοι είχαν στραφεί εναντίον μου, ακόμη και η ίδια μου η μάνα. Αυτή με καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη. Στο μόνο που ήλπιζα ήταν η λύτρωση... Όμως, οι άνθρωποι ποτέ δεν σταματούν να ονειρεύονται. Ποτέ δεν λησμονούν αυτό που τους δίνει ...