<p>Όπως τα φύλλα των δέντρων χορεύουν στο φύσημα του ανέμου, έτσι και τα φύλλα της καρδιάς πάλλονται, καθώς διαβάζω το "Συγκίνηση-Ματ". Από το πρώτο, στο δεύτερο, στο κεντρικό, στο τελευταίο, βυθίζομαι, ανακαλύπτω νοήματα, συγκινούμαι! Γνωρίζω τον έρωτα αλλιώς, τον μεγάλο, τον ουσιασ...
«Και τι είναι η ποίηση αν δεν βουτήξεις
στα ματωμένα μελάνια σου
να υπογράψεις κάθε πόνημα
με χάδι, μιλιά κι ιδρώτα;
Τί είναι η ποίηση αν δεν βουρκώσεις
με τ’ ανείπωτα;
Αν δεν γονατίσεις ευλαβικά
στα χιλιοειπωμένα;
Αν δεν γιατρέψεις τα μιασμένα
από του κόσμου τα φτυσίματα
που τώρα κατοικούν αμόλυντα
στα χείλη τα ταγμένα;
Τί είναι η ποίηση
αν δεν σκίσεις λίγο δέρμα
ξέφωτο να φτιάξεις για τις ρίμες σου;
Αν δεν βολέψεις εσένα εις εαυτόν;
Αν δεν κλάψεις με τον τονισμό
στη παραλήγουσ...
«Και τι είναι η ποίηση αν δεν βουτήξεις
στα ματωμένα μελάνια σου
να υπογράψεις κάθε πόνημα
με χάδι, μιλιά κι ιδρώτα;
Τί είναι η ποίηση αν δεν βουρκώσεις
με τ’ ανείπωτα;
Αν δεν γονατίσεις ευλαβικά
στα χιλιοειπωμένα;
Αν δεν γιατρέψεις τα μιασμένα
από του κόσμου τα φτυσίματα
που τώρα κατοικούν αμόλυντα
στα χείλη τα ταγμένα;
Τί είναι η ποίηση
αν δεν σκίσεις λίγο δέρμα
ξέφωτο να φτιάξεις για τις ρίμες σου;
Αν δεν βολέψεις εσένα εις εαυτόν;
Αν δεν κλάψεις με τον τονισμό
στη παραλήγουσ...
«Και τι είναι η ποίηση αν δεν βουτήξεις
στα ματωμένα μελάνια σου
να υπογράψεις κάθε πόνημα
με χάδι, μιλιά κι ιδρώτα;
Τί είναι η ποίηση αν δεν βουρκώσεις
με τ’ ανείπωτα;
Αν δεν γονατίσεις ευλαβικά
στα χιλιοειπωμένα;
Αν δεν γιατρέψεις τα μιασμένα
από του κόσμου τα φτυσίματα
που τώρα κατοικούν αμόλυντα
στα χείλη τα ταγμένα;
Τί είναι η ποίηση
αν δεν σκίσεις λίγο δέρμα
ξέφωτο να φτιάξεις για τις ρίμες σου;
Αν δεν βολέψεις εσένα εις εαυτόν;
Αν δεν κλάψεις με τον τονισμό
στη παραλήγουσ...
«Και τι είναι η ποίηση αν δεν βουτήξεις
στα ματωμένα μελάνια σου
να υπογράψεις κάθε πόνημα
με χάδι, μιλιά κι ιδρώτα;
Τί είναι η ποίηση αν δεν βουρκώσεις
με τ’ ανείπωτα;
Αν δεν γονατίσεις ευλαβικά
στα χιλιοειπωμένα;
Αν δεν γιατρέψεις τα μιασμένα
από του κόσμου τα φτυσίματα
που τώρα κατοικούν αμόλυντα
στα χείλη τα ταγμένα;
Τί είναι η ποίηση
αν δεν σκίσεις λίγο δέρμα
ξέφωτο να φτιάξεις για τις ρίμες σου;
Αν δεν βολέψεις εσένα εις εαυτόν;
Αν δεν κλάψεις με τον τονισμό
στη παραλήγουσ...
«Και τι είναι η ποίηση αν δεν βουτήξεις
στα ματωμένα μελάνια σου
να υπογράψεις κάθε πόνημα
με χάδι, μιλιά κι ιδρώτα;
Τί είναι η ποίηση αν δεν βουρκώσεις
με τ’ ανείπωτα;
Αν δεν γονατίσεις ευλαβικά
στα χιλιοειπωμένα;
Αν δεν γιατρέψεις τα μιασμένα
από του κόσμου τα φτυσίματα
που τώρα κατοικούν αμόλυντα
στα χείλη τα ταγμένα;
Τί είναι η ποίηση
αν δεν σκίσεις λίγο δέρμα
ξέφωτο να φτιάξεις για τις ρίμες σου;
Αν δεν βολέψεις εσένα εις εαυτόν;
Αν δεν κλάψεις με τον τονισμό
στη παραλήγουσ...